Category Archives: కవితలు

  లేలేత కుసుమాలను ముళ్ళు, మూకుమ్మడి తోడేళ్ళై చిన్నాభిన్నం చేస్తుంటే

  యుగాలు మారినా, తరాలు మారినా, అంతరాలలో మార్పేది ఓ నిర్భయ, ఓ పసికందు, ఓ చిన్నారి, ఓ ఆడపదార్ధం చాలు

  ఆయన రోజూ కవిత్వం రాస్తాడు రాయని రోజు ఆలోచిస్తాడు

  ఆమెను ఆకాశంలో సగం, అవకాశంలో సగమంటూ, ఆకాశమంత ఎదిగితే తలెత్తి చూడలేక

  గలగలా నవ్వేదా అమ్మాయి నిండు గోదారిలా

  పుట్టిన క్షణం తేరిపార చూసి ఆడపిల్లని నిరాశ పడిన వాళ్ళను బోసినవ్వుల కేరింతలతో మైమరిపించేశాను

  తనొక అమ్మాయి కానీ రాత్రి తన ప్రవర్తనేంటి? మగాడికి ఉండొచ్చేమో అంత యావ!!

  తెలుపు… ఆమెకెంతిష్టమో చిన్ననాటి వైట్‌ యూనిఫాం దూదిపింజల్లాంటి మబ్బులు

  రాజసంతో వెలిగిపోతోంది… ఎవరో ఎవరికో చెప్తున్నారు…

  ఎల్లలు లేని మన స్నేహంలో నీ నెలసరి నిషిద్ధ రహస్యమైపోయింది కదా

  పచ్చి పసిగుడ్డును ఎండపొడకు సూపి బతుకుకు పచ్చదనాన్ని ఇచ్చిన చేతులు.

  నుదుటిమీద సూర్యున్ని అతికించుకుని మబ్బుల్నె లేస్తది అమ్మ

  ఆమెకి పొగరు… ఆమె మొన్ననే మొగుణ్ణి నడిరోడ్డులో చెప్పుతో కొట్టిందట…

  రేకలు వారకముందే లేచి వాకిలమ్మకు తానం చేయించి తెల్లని సుక్కబొట్లుబెట్టి మురిసిపోదువు మూడు రోజులకొక్కసారి తలంటు పోసుకున్నా

  నా కళ్ళల్లో పుట్టే మెరుపుల్ని దోసిళ్ళతో పట్టుకుని గుండెమీద చిలకరించుకుంటుంటావ్‌…

  బొట్లు బొట్లుగా… కన్నీరు… వెల్లువై…ఉప్పెనై…