Category Archives: కవితలు

ఆంగ్ల మూలం : కిన్నరి జివాని అనువాదం : ఆరి సీతారామయ్య నా కవిత ఆదిమధ్యాంతాలులేని ఓ అనుభూతి అమూర్త అస్పష్ట ఆకారాలుగా

వంటింటి ఆర్టిస్టు రోష్నీ ఏమే! కాసిని మంచినీళ్లు వీధిలోంచి భర్త (గెస్ట్‌) కేక చల్లటి మంచినీళ్ల గాస్లందించాను

హిమజ అభావమో అమూర్తమో అవ్యక్తమో తెలియని బాధేదో తడిబట్టను పిండినట్టు హృదయన్ని మెలిపెడుతుంటుంది తాకిన గాయలే కాదు

వి. ఉషారాణి కుటుంబం, ఒంటరితనం మతదాడులు, బాంబుదాడులు పోలీసుదాడులు, రాజకీయదాడులు భూపోరాటాలు, ఆత్మహత్యలు పేమ్రికులకు ఒంటరితనం యుద్ధం పోరాటాలు, కొందరి వ్యాపారం, కొందరి ఆత్మరక్షణ

– చక్రవర్తి అమిత, సీనియరు ఇంటర్‌ ఇంకోసారి మనిషిగా పుట్టే అవకాశం వుంటే తప్పనిసరిగా మగ శరీరంతోనే పుడతాను ఎందుకంటే…

డా. కనుపర్తి విజయ బక్ష్‌ నీ వెంత ఎత్తు ఎదిగావని కాదు ఎంతమంది స్త్రీలను అణచివేసావని నీవేమి సాధించావని కాదు

అరసవిల్లి కృష్ణ ఆకాశంపై రక్తమరకలు అక్షరంలో తుడిచేద్దామనుకున్నాను ఆకాశం నవ్వింది నా హృదయదీపం రెపరెపలాడింది.

ఉదయమిత్ర భూమి గుడ్రంగా ఉందన్నందుకు కాల్చిన పెనం మీద మాడ్చినా నిజాన్ని నిర్భయంగా చెప్పిన కోపర్నికస్ ధిక్కారంలోంచి మాట్లాడుతున్నా…

పుట్ల హేమలత నీడగానే సాగాలన్నచోట గోడగానే మారాలి శలభానివి కావల్సిన చోట పమ్రిదగానే వెలగాలి పేమ్రాలింగనాల కొలిమిలో అభిమానం అడుసుగా మారుతుంది

జూపాక సుభద్ర నువ్వు నా గుండె గుడిసెలకు అరికిళ్ల దండమై అడుగేస్తివి నీ యెండపొడ కండ్ల పలకరింపులు నా మన్సంత నల్లతామెర్లల్లుకున్న

మరాఠీ మూలం – డా|| శైలలోహియా అనువాదం : ఆచార్య ఎస్ శరత్జ్యోత్సారాణి నేను ఆడదాన్ని నేను తల్లిని నేను చెల్లిని నేను ఇల్లాలిని నేను ఆడదాన్ని నేను ఒక అమ్మను

డి. చంద్రకళ మహిళలు మగవారితో సమానంగా బయట అన్ని రంగాల్లో దూసుకెళుతున్నారు ఇంట్లో హింస గురించి మాత్రం అడగొద్దు!! పంచభూతాల్లో ఎక్కడైనా – ప్రపంచదేశాల్లో ఏ చోటైనా పనిచేయగల్గుతున్నారు. భూగర్భంలోనైనా సరే (కుటుంబ యజమాని బాధ్యత నుంచి తప్పుకుంటే)!!

డా|| పెళ్ళకూరు జయప్రద సోమిరెడ్డి భర్త మంచితనం ఖరీదెంత? కట్టుకున్న ఇల్లాలి సహనమంత. వృద్ధాప్యాన్ని వేగంగా కొనుక్కుంటున్నాం గర్భాశయాన్ని పీకిపారేసి.

డా|| వాసా ప్రభావతి హరిత చందనమై అరిగిపోతూ చల్లగా పరిమళిస్తూ! కన్నబిడ్డలనే కాదు ఆత్మీయతానురాగాలకు ఆలంబనమైన నీ గొంతు ఏ స్వాప్నికులకైనా మేలుకొలుపే! ఏ కోకిలగానానికైన ఆదర్శమే! ఈ భౌతికలోకంలో నీ కాయకష్టాన్ని ఏ హృదయ త్రాసులు తూచలేవు?

కృతి (కె. కృష్ణకుమారి) బీటలు వారిన నేల గుండెను ఆర్తిగా హత్తుకున్న చినుకు చుక్కలా నీ మాటలోని మానవీయ స్పర్శ ఆత్మీయంగా నన్ను అల్లుకుంటే వెలుగుదారులు పరిచినట్లయ్యింది

సరికొండ నరసింహ రాజు రాలిన ఆకుల గూర్చి చింతంచదు చెట్టు రేపటి చిగురుకై రేయింబవళ్ళు శ్రమిస్తుంది! మరలి పోయిన అలకై నీరసించదు సందం! పోటెత్తే అలలతో పొంగి పొంగి పొర్లుతుంది!