స్త్రీవాద పత్రిక భూమిక

నా పేరు పెరుమాళ్ళ రవికుమార్‌. నాది నంధ్యాల. నేను పొట్టి శ్రీరాములు తెలుగు విశ్వవిద్యాలయంలో ఎం.ఏ. చదివే రోజుల్లో మాకు ఎండ్లూరి సుధాకర్‌ గారు ఆచార్యులుగా ఉండేవారు. Continue reading →

మనుషులు శాశ్వతంగా భూమ్మీదే ఉండిపోరని తెలుసు కానీ ఇంత హఠాత్తుగా మాయమైపోతారని అస్సలు అనుకోలేదు. నిన్న హేమ ఇక లేరన్న విషయం తెలిసి మనసు పట్టేసేదాకా… Continue reading →

కాలం తానేంటో ఒక్కసారిగా చూపిస్తుంది… జీవితం అంటే ఇదే… అని చరిచి చెబుతుంది. Continue reading →

హేమలత ప్రరవే ఆవిర్భావ సందర్భం నుంచి నాకు పరిచయం. తొలి కార్యవర్గం సభ్యులుగా ఉన్నాము. పదేళ్ళ క్రితం అదే చిరునవ్వు, అదే పసిపాప ముఖం. Continue reading →

నా పేరు బుంగ మనోరంజితమ్మ. నేను భోగాపురంలో పుట్టాను. ట్రైనింగ్‌ టీచర్‌గా చదివాను. తర్వాత నా తల్లిదండ్రులు, ఏలూరు దగ్గర ఉన్న గుండుగొలను అనే Continue reading →

ప్ర.ర.వే లో చేరాక నాకు ఎంతోమందితో పరిచయం, స్నేహం కలిగాయి. ఆ సందర్భంలో హేమలత గారితో పరిచయం గాఢమైనది. అంతకుముందే ‘నీలిమేఘాలు’లో ఆవిడ ‘జ్ఞాపకాల తెరలు’ చదివినట్లు గుర్తుంది. Continue reading →

ఈ సువిశాల ప్రపంచంలో మనిషి పుట్టిన దగ్గర నుండి చనిపోయేవరకు ఎంతో మందిని కలుసుకుంటాడు. అందరూ బంధువులు కాలేరు. Continue reading →

ఢిల్లీలో ఆంధ్ర అసోసియేషన్‌ మరియు తెలుగు సాహితి వారు సంయుక్తంగా, కేంద్ర సాహిత్య అకాడమీ మరియు అప్పటి ఆంధ్రప్రదేశ్‌లోని ప్రరవేల సహకారంతో, తెలుగు సాహిత్యంలో స్త్రీ రచనలు Continue reading →

హేమలతక్క లేని లోటు ఒక రైటర్‌ లేని లోటు కాదు… ఆమె రైటర్లలో యూనిక్‌ రైటర్‌… కామన్‌సెన్స్‌తో ప్రపంచ లోటుపాట్లను విశ్లేషించగలిగే అన్‌ కామన్‌ ఉమన్‌ ఆమె! Continue reading →