స్త్రీవాద పత్రిక భూమిక

భూమిక సంపాదకులకు,
అక్క ఆర్టికల్‌ చాలా బావుంది. చాలా విశ్లేషణాత్మాకంగా ఉంది. ముందు నుండే ఆదివాసిలని , దళితులను ఊరికి దూరంగా ఊరి చివరన ఉంచడం. ప్రాజెక్టుల పేరుతో వాళ్ళని నిరాశ్రయులను చేయడం ప్రభుత్వాలు, దోపిడి కులాల కార్పోరేట్లు చేస్తున్నా కుట్ర ఏ అభివృద్ధి Continue reading →

జెండర్‌ ట్రైనింగ్‌ తీసుకున్న ఒక కళాజాత టీమ్‌ ఆ రోజు దగ్గర్లోని గ్రామంలో సామాజిక అంశాలపై అవగాహనా కార్యక్రమాల్లో భాగంగా కళారూపాలు ప్రదర్శిస్తున్నామని రమ్మని పిలిస్తే వెళ్ళింది శాంతి. రాత్రి సుమారు 8 గంటల సమయం. గ్రామం చేరుకునేసరికి కరెంటు పోయి కళారూపాల ప్రదర్శన ప్రారంభంలోనే ఆపాల్సి వచ్చిందట. అక్కడికొచ్చిన గ్రామస్థు లందరూ గుంపులు Continue reading →

‘‘అమ్మా… అమ్మా…
నాకంత పరేషాన్‌ పరేషాన్‌ అయితాంది. ఏమ్‌ సమజ్‌గాకోచ్చింది. మొన్న వనస్థలిపురం కాడ ఆడకూతురు రేపయింది కద… అది చేసినోళ్ళది తప్పుకాదట కద. అది ఆమెకు దేవుడు రాసిన రాత అట కదమ్మా…’’ అంది యాదమ్మ వచ్చీ రావడంతోనే. ‘కర్మనా… అట్లా అని ఎవరన్నారు?’ నా ప్రశ్న. Continue reading →

ఐక్యతా రాగం మీటింగ్‌లో చర్చించిన అన్ని అంశాలను మీతో తప్పకుండా షేర్‌ చేసుకోవాలని మీటింగ్‌లో జరిగిన విషయాల్ని నోట్‌ చేసుకున్నాను. టైం 10:10 కి మీటింగ్‌ స్టార్ట్‌ చేసుకొని మళ్ళీ ఒక్కసారి అందరం పరిచయం చేసుకున్నాము. ఐక్యతా రాగం ఫేజ్‌ 1, 2 లో Continue reading →

పైగా పాటలు పాడే నటీనటులు శిక్షణ పొందిన గాయనీ గాయకులు కారు. దాంతో సంగీత దర్శకులు కూడా బాణీలను తేలికగా ఉంచేవారు. నేపథ్యగానం సాధ్యమైన తరువాత పాటలు పాడే బాధ నటీనటులకు తప్పింది. లత బొంబాయిలో అడుగుపెట్టినప్పుడు నేపథ్యగానం ఇంకా అంతగా ప్రాచుర్యం పొందలేదు. సైగల్‌, సురేంద్ర, నూర్జహాన్‌, సురయ్య వంటి వారు తమ పాటలు తామే పాడుకునేవారు. శంషాద్‌ బేగం వంటి వారు రంగప్రవేశం చేసి పేరు Continue reading →

సత్యభామ శ్రీకృష్ణుని ఎనిమిది మంది రాణులలో ఒకతె. ఈ ఎనిమిది మందినీ కవులు అష్టవిధ శృంగార నాయికలకు ప్రతీకలుగా తీర్చిదిద్దారు. పండితులూ, కవులూ, లక్షణకారులూ దిద్దిన పాత్రలు అవి. స్త్రీల సహజాతాలను ఈ సమాజం పట్టించుకున్నదెక్కడ? అయినప్పటికీ వారి సహజమైన భావావేశాలనూ కవులు దృష్టిలో ఉంచుకున్నారు. యుగ ధర్మం అంటూ మానవుల కార్యకలాపాలను… ముఖ్యంగా స్త్రీల వేషభాషలను, నడవడికను Continue reading →

కథకు ఒక ప్రాంతం లేదు, కథకు కులం లేదు, కథకు మతం లేదు, కథ ఫలానా వాళ్ళే రాయాలనే వాదం కూడా లేదు. సాహిత్యాకాశంలో కథల వర్షం ఎక్కడ కురిసినా కథానిలయం చేరాల్సిందే. నేడు మనం ఏదైనా ఒక విషయాన్ని కానీ, విషయాంశాన్ని కానీ, స్థలం కానీ, స్థలమహాత్యం కానీ, వ్యక్తులు గానీ, వ్యక్తుల గురించి కానీ, వస్తువుని, Continue reading →

గీ గ్లోబలైజేషన్‌ ఎన్ని గొల్లేలేసినా, మాడ్రనైజేషన్‌తోని ఎన్ని కొత్త వస్తువులు కోలాటమాడినా నాకు పాత వస్తువులంటేనే ఖాయిషు. నా సిన్నప్పుడూ మా సుట్టు అవుసరాలు దీర్సిన మర్రిసెంబు, యిసుర్రాయి, రోలు, కడెమేసుకుని వుండే రోకలి, కంచుతలెలు, సిర్రె Continue reading →

వలసాంధ్రలో స్త్రీల సంపాదకత్వంలో వెలువడిన రెండవ స్త్రీల పత్రిక ‘సావిత్రి’. జనవరి 1904లో కాకినాడ నుండి ప్రచురించబడ్డం ప్రారంభించిన ‘సావిత్రి’ మధ్యలో కొంతకాలం ఆగిపోయినా 1917 వరకూ కొనసాగినట్లు కనిపిస్తుంది. సమకాలీన మహిళోద్యమంలో ప్రముఖ పాత్ర పోషించిన Continue reading →

అనువాదం: రవికృష్ణ
అప్పులు, అవమానాల ఊబిలో కూరుకుపోయిన హవేలియాఁ గ్రామ దళిత మహిళలు జాట్‌ సిక్కుల ఇళ్ళల్లో పశువుల శాలలను శుభ్రం చేసి, పేడను ఎత్తిపోస్తుంటారు. ముందస్తుగా డబ్బు అప్పు తీసుకోవడం వలన వారు తమ వేతనంలో కొంత భాగాన్ని కోల్పోతారు. పశువుల కొట్టంలోని ఇటుకలు పరిచిన మట్టి నేల మీద నున్న గేదె పేడను మంజీత్‌ కౌర్‌ (48) రెండు Continue reading →

పండుగ కథ
అది పండుగ నెల. మా అమ్మ ఇంటి పనులు చేయడానికి సిద్ధపడుతోంది. అప్పుడు నేను వెళ్లి, ‘‘అమ్మా ఎందుకు ఇంటి పనులు చేస్తున్నావు’’ అని అడిగాను.
‘‘ఇప్పుడు పండుగ నెల కదా అందుకే ఈ పనులు చేస్తున్నాను’’ అని అమ్మ చెప్పింది. Continue reading →