ఈ వ్యాసం ప్రధానంగా ఒక ముఖ్యమైన విషయాన్ని చెబుతోంది:
సుప్రీంకోర్టు తొలిసారిగా స్వచ్ఛందంగా సెక్స్ వర్క్ చేసే వయోజన మహిళలను, మానవ అక్రమ రవాణా (Traffiking) బాధితులను ఒకేలా చూడకూడదని గుర్తించింది. అయితే, ఆ సూత్రాన్ని పూర్తిగా అమలు చేసేలా తీర్పు లేదని రచయితలు విమర్శిస్తున్నారు.
ముఖ్యాంశాలు:
– స్వచ్ఛంద సెక్స్ వర్క్ మరియు మానవ అక్రమ రవాణా రెండూ ఒకటి కావని సుప్రీంకోర్టు అంగీకరించింది.
– మహిళ స్వచ్ఛందంగా సెక్స్ వర్క్ చేస్తానని చెబితే, ఆమె అభిప్రాయానికే ప్రాధాన్యం ఇవ్వాలి అని తీర్పు పేర్కొంది.
– బలవంతపు పునరావాసం (Forced Rehabilitation) సూత్రపరంగా తప్పు అని కోర్టు స్పష్టం చేసింది.
– రచయితల అభిప్రాయం ప్రకారం, తీర్పులో ఇంకా కొన్ని లోపాలు ఉన్నాయి.
– మేజిస్ట్రేట్ ఒక మహిళ చెప్పిన మాటను “ఎవరో నేర్పించారు” లేదా “ఒత్తిడితో చెప్పింది” అని భావిస్తే, ఆమె అభిప్రాయాన్ని పక్కన పెట్టే అవకాశం ఉంది.
– విచారణ పూర్తికాక ముందే మహిళలను 7 రోజుల వరకు రక్షణ గృహాల్లో ఉంచడం, వారి స్వేచ్ఛను హరించడమే అవుతుందని రచయితలు అంటున్నారు.
– రక్షణ గృహాలను నిర్వహించే సంస్థలే విచారణలో భాగమైతే ప్రయోజన సంఘర్షణ (Conflict of Interest) ఏర్పడుతుందని పేర్కొన్నారు.
పరిశోధనలో ఏమి తేలింది?
2018-19లో ఆంధ్రప్రదేశ్, తెలంగాణలోని 15 రక్షణ గృహాల్లో చేసిన పరిశోధనలో:
– సుమారు 84% మహిళలు తాము స్వచ్ఛందంగానే సెక్స్ వర్క్లోకి వచ్చామని చెప్పారు.
– కేవలం 6% మాత్రమే పోలీసు దాడి జరిగిన సమయంలో ట్రాఫికింగ్ బాధితులుగా ఉన్నట్లు గుర్తించారు.
– చాలా మంది తమ కుటుంబాలకు ప్రధాన ఆదాయ వనరుగా ఉన్నారు.
రచయితల సిఫార్సులు
– వయోజన మహిళ స్వచ్ఛందంగా సెక్స్ వర్క్ చేస్త్తూన్నాని చెబితే, ఆమె మాటనే తుది నిర్ణయంగా పరిగణించాలి.
– విచారణ జరుగుతున్నంత వరకు ఆమెను నిర్బంధంలో ఉంచకూడదు.
– స్వచ్ఛంద సెక్స్ వర్క్, మానవ అక్రమ రవాణా కేసులను చట్టపరంగా వేర్వేరుగా చూడాలి.
– రక్షణ గృహాల వ్యవస్థలో సంస్కరణలు చేయాలి.
ముగింపు :
ఈ వ్యాసం ప్రకారం, 2026 ప్రజ్వల తీర్పు ఖచ్ఛితంగా ఒక ముందడుగు. కానీ మహిళల స్వేచ్ఛను పూర్తిగా గౌరవించేలా చట్టం అమలు కావాలంటే ఇంకా సంస్కరణలు అవసరమని రచయితలు వాదిస్తున్నారు.
