ఇది నా ఇల్లే…
వీళ్లు నా వాళ్ళే…
అయినా నేనొంటరినే ఆ మూడు రోజులు..
నెలకోమారు మాయమయ్యే వెన్నెలలా
ప్రతినెల ఒంటరినై…
గడప ముందు బిచ్చగత్తెలా
అంటరానిదాన్నైన ఆ మూడు రోజులు..
ఏది ముట్టకూడదు, నిషిద్దజీవిలా,
ఎటూ కదలకూడదు, శిలలా,
మైలపడుతుందట నేనేది ముట్టినా,
అదీ ఆ మూడు రోజులే…
నిన్నటిదాకా…
సంప్రదాయాపు ముసుగు
గృహసీమలకే పరితమని భ్రమపడ్డ,
విజ్ఞాన కేంద్రాలైన సరస్వతీ నిలయకు సైతం
కోరలు చాచి నను కాటేసింది
ఆ మూడు రోజులు.
ప్రేమగా నాపై నుండి వీచే గాలి,
నను కప్పిన ఆకాశం
తన ఒడిలో చోటిచ్చిన నేల
మైలపడవా ఆ మూడు రోజులు…
లోకోద్భవానికి…
రక్తాన్ని ధారపోస్తున్నా నేను,
ప్రాణమిస్తూ వాయువు,
తారోదయంతో మిన్ను ,
వృక్షం పుట్టుకకు మన్ను,
నిత్య ఘర్షణకే కాబోలు
మైలపడవు ఆ మూడు రోజులు.
జగత్తు జనన మూలం ముట్టు
సృష్టి సంఘర్షణ స్థానం నా ఉదరం
అందుకేనేమో ప్రతి మాసం
పొత్తి కడుపు పేగు మెలిపెట్టే నొప్పి
అయినా నేనంటరానిదాన్నే…
ఒంటరిదాన్నే …
ఆ మూడు రోజులు.
(తమిళనాడులోని కోయంబత్తూరు పాఠశాల విద్యార్థిని ఋతుస్రావ సమయంలో పాఠశాల బయట వుంచి పరీక్ష రాయించిన చర్యను ఖండిస్తూ)
