Category Archives: స్వేచ్చ స్మరణలో

‘నా వరకు కవిత్వం అంటే నేను జీవించే వున్నాను అనే ఒక ప్రకటన.. జీవితాన్ని కొనసాగించే ఒక ప్రక్రియ అనిపిస్తుంది. కవిత్వం అనేది అంతరాత్మ.. బయట వున్న మనిషికీ లోపల వున్న మనిషికీ సంఘర్షణే కవిత్వం..’

కవిత్వాన్ని అర్థం చేసుకోవడానికి ఆ రచయిత పరిచయం ఉంటే వారి రచన అర్థం చేసుకోవడం మరింత సులభమవుతుంది. ‘మట్టిపూల గాలి’ కవితా సంపుటి 22 ఫిబ్రవరి 2018న సహచర బుక్‌ హౌస్‌ శంకరన్న ఈ పుస్తకాన్ని అందజేస్తు చదవి రాయండని చేతికిచ్చారు. ‘స్వేచ్ఛ’ కవిత్వం ద్వారా నాకు పరిచయంలోకి వచ్చింది.

ఆమె చిన్నపిల్లా కాదు లోకం పోకడ తెలియని చిట్టితల్లీ కాదు పూలనూ ముళ్ళనూ గుర్తుపట్టలేనంత అఙ్ఞానీ కాదు

ఇది నా ఒక్క దాని వేదన కాదు! నేనున్నప్పుడు.. క్షణ క్షణం అంతరిస్తున్న జీవితాలెన్నో చూసాను..!!

స్వేచ్ఛ ఇప్పుడు నామ వాచకం కాదు, సర్వనామం. స్వేచ్ఛ మానవ సమూహ జీవనేచ్ఛ. స్వేచ్ఛ అంటే వ్యక్తీ, సమూహం ఇచ్ఛాపూర్వక జీవనం సమాజానికి హానికరం కాని పద్ధతుల్లో వ్యక్తి తనకి ఇష్టం వచ్చినట్టు తాను బ్రతకడమే స్వేచ్ఛ, వ్యక్తిగత జీవన సమగ్రత, గోప్యతా హక్కు సమాజం చేత గౌరవించబడి, కాపాడబడడమే స్వేచ్ఛ. సాటి మనిషి పట్ల … Continue reading →

స్వేచ్ఛ రెక్కలున్న పక్షి లాంటిది. చెంగు చెంగున చలాకీగా తిరగాడే లేడిపిల్ల లాంటిది. అమాయకంగా కనిపించే ముఖ వర్చస్సులో నవ్వుతూ పలుకరించే కళ్ళు ఆమె అందానికి మరింత ఆకర్షణీయతనిస్తాయి. అందరినీ ఎంతో ఆప్యాయంతో కూడిన ప్రేమతో పలకరించే ఆమె స్వభావం ఎందరికో ప్రీతిపాత్రం. స్వేచ్ఛ చిన్నప్పటి నుంచి నా కళ్ళముందే పెరిగి పెద్దదైంది.

దుఃఖం దుఃఖం. . ఎడతెరిపిలేని దుఃఖం. ఈ విశాల విశ్వంలో గాలి కూడా తోడులేని భయంకరమైన ఒంటరితనం. మనసు లోలోపలి పొరలను కరిగించే గాఢ ప్రేమ. వీటన్నిటి కలయికే స్వేచ్ఛ కవిత్వం.

ఇన్ని మౌనాల మధ్య నా శబ్దం వినిపించదు ఈ వేడుకల్లో నా నీడ అడుగుపెట్టదు ఈ పల్లకీలలో నా మనసు కూర్చోదు

ప్రేమ యిచ్చిన ప్రేమ వచ్చును అని స్వేచ్ఛ అనుకున్నది. నిలకడైన జీవితాన్ని కోరుకున్నది. నిలకడైన జీవితం పెళ్ళి ద్వారా వస్తుందని భ్రమపడిరది. అవి సఫలం కాని వేళ ఒక ప్రేమ నుంచి మరో ప్రేమలోకి ప్రయాణించింది. ప్రేమా, మోహమూ సహజాతాలు.