Category Archives: దారి దీపాలు

అదొక చిన్న రైల్వే స్టేషన్‌. ఆ స్టేషన్‌ భవనాలు నైజాం కాలంలో కట్టినవి. ఈ ఏడు వానాకాలంలో కురిసిన ఎడతెరిపిలేని వర్షాలవల్ల స్టేషన్‌ భవనం గోడలు పెచ్చులూడిపోయాయి. భవనం పైనుండి పడిన నీటిధారల కారణంగా గోడలమీద

అంతా బాగానే ఉంటుంది అప్పటి వరకు కామంతో నైతేనేమి

  రాత్రి దీపం దహిస్తుంది మసక చీకటి మంత్ర భస్మమై కలలు పొగలు పొటమరిస్తాయి ఏకాంతధ్వాంతాన మొహమాటాల మొగ్గలు విప్పారి

  ఓ మగ మద మృగాల్లారా మీరు మీ ఇళ్ళల్లో చావండి

అమ్మవారి గుడి పాడుపడి ఉంది, తల వాకిళ్ళు దుమ్ము, సాలీళ్ళు. మునసబుగారి లోగిలి అరుగులు విరిగి, రాళ్ళు బయటపడ్డాయి. అరుగుమీద స్తంభంలోనుంచీ కూడా రాళ్ళు ఊడిపడినాయి. లోగిలి సింహద్వారం వద్ద మెట్లు

  మరీ అంత హఠాత్తుగా కాదు గానీ చాప కింద నీరు – పన్నెండోళ్ళ వయసు

కుచ్చులు కుచ్చులుగా రాలిపోతున్న జుట్టునంతా పోగు చేసి కాలికింద కదలకుండా పెట్టుకుంది సీత. దువ్వెనతో దువ్వుకున్నప్పుడల్లా ఇంత జుట్టు రాలిపోతోంది. తలమీద ఉన్న పిడికెడు వెంట్రుకలు ఎంత ప్రియంగా ఉన్నాయో కాలి కింద

బంగారు పుట్టలో చీమ ఎవరిని ముందుగా కుట్టిందో గుర్తుండదు

పెద్దగా చదువుకోని కమలకు చిన్న ఉద్యోగం దొరికింది. ఉద్యోగం సమస్య తీరిన కొద్ది రోజులకు ఆమె ఉండడానికి ఇల్లు వెతుక్కోవాలని నిర్ణయించుకుంది.

  ఎంత అద్భుతమైందీ వంటగది రుచులు రుచులుగా పరిమళాల్ని వెదజల్లుతూ

ఆఫీసునుంచి ఇంటికొచ్చేసరికి గుమ్మంలో ఎదురుగా ఉత్తరాలు కనిపిస్తే ఏదో చెప్పలేనంత ఉత్సాహం పుట్టుకొస్తుంది.

అనంత నిశ్శబ్దాన్ని చీలుస్తూ హోరుగాలి… భయం గొల్పుతూ. తూరుపు గేటు బయట చిందరవందరగా పడి ఉన్న చెరుకు పిప్పిలో నుండి నడుస్తూ ఉలిక్కిపడిందామె.