వికృతం – డా|| పెళ్లకూరు జయప్రద సోమిరెడ

ఒకానొక కామ వికృతానికి

బలైన బాల్యం

తల్లిదండ్రుల సంఘభీతికి

పెళ్ళి పల్లకీ ఎక్కిన యవ్వనం

పెదాలమీద నక్షత్రాలు పూయిస్తూ

రోబోలాంటి భర్తతో కాపురం

ఎంత నైచ్యమైన బ్రతుకు నాది!

భయంకరమైన రహస్యాన్ని

కడుపులో దాచుకోలేక

దు:ఖాల అగ్ని

నన్ను కొలిమిలో కాల్చేస్తుంటే

పారిజాతాల్ని చూసి నన్ను నేను అసహ్యించుకుంటూ

ఈ వేదనల రహస్యపు బ్రతుకు తనకు అవసరమా?

ఈ దు:ఖపు పువ్వును అంతం చేస్తే…!

ఊహు..!

నేనెందుకు చావాలి? … పాపం ఎవరిది?

రేప్‌ చేసి తప్పు చేసిన వానిది కానీ నాది కాదు కదా!

ఎవరైనా ఏడవాల్సి వస్తే

అది నేను కాదు

నాలోని గిల్టీనెస్‌! అందుకే

దాన్ని

కిరసనాయిల్‌ పోసి కాల్చేసాను

ఆ అగ్నిలో నుండి

స్వచ్ఛమైన చిరునవ్వులా

మలినం అంటని జాజిమొగ్గలా

తిరిగి జన్మించాను

Share
This entry was posted in కవితలు. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

(కీబోర్డు మ్యాపింగ్ చూపించండి తొలగించండి)

అ
a
ఆ
aa
ఇ
i
ఈ
ee
ఉ
u
ఊ
oo
ఋ
R
ౠ
Ru
ఌ
~l
ౡ
~lu
ఎ
e
ఏ
E
ఐ
ai
ఒ
o
ఓ
O
ఔ
au
అం
M
అః
@H
అఁ
@M
உ
@2
క
k
ఖ
kh
గ
g
ఘ
gh
ఙ
~m
చ
ch
ఛ
Ch
జ
j
ఝ
jh
ఞ
~n
ట
T
ఠ
Th
డ
D
ఢ
Dh
ణ
N
త
t
థ
th
ద
d
ధ
dh
న
n
ప
p
ఫ
ph
బ
b
భ
bh
మ
m
య
y
ర
r
ల
l
వ
v
 
శ
S
ష
sh
స
s
    హ
h
ళ
L
క్ష
ksh
ఱ
~r
 

తెలుగులో వ్యాఖ్యలు రాయగలిగే సౌకర్యం ఈమాట సౌజన్యంతో

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.