Category Archives: సంపాదకీయం

 జాతీయస్థాయి పార్ట్‌నర్స్‌ మీటింగ్‌లో పాల్గొనడం కోసం ఇటీవల కోయంబత్తూర్‌ వెళ్ళాను. నాతో పాటు భూమిక

ఐదు సంవత్సరాల క్రితం ఓ సమావేశంలో పాల్గోవడం కోసం హైదరాబాదు వచ్చిన ఓ దళిత మహిళ హఠాత్తుగా సమావేశ ప్రదేశంలోనే చనిపోవడం అప్పట్లో నన్ను చాలా బాధించింది. ఆమె మామూలు కార్యకర్త కాదు. ఒక స్వచ్ఛంద సంస్థ బాధ్యురాలు. క్షేత్ర స్థాయిలో దళిత మహిళలతో పనిచేస్తున్న వ్యక్తి. ఆ రోజు ఆమె శవం చుట్టూ కూర్చుని … Continue reading →

అనకాపల్లి వెళ్లింది ఓ అవార్డ్‌ పంక్షన్‌లో అతిధిగా పాల్గోడానికి. ‘సమాలోచన’ సంస్థను నడిపే చక్రధర్‌ నెలరోజుల క్రితం ఫోన్‌ చేసి జూలై 20న అనకాపల్లి రావాలని, బాషా చారిటబుల్‌ ట్రస్ట్‌ ఆధ్వర్యంలో నిర్వహించే అవార్డు ప్రదానోత్సవంలో ముఖ్యఅతిధిగా పాల్గొనాలని ఆహ్వానించాడు. అవార్డు వివిరాలు అడిగితే… చాలా చిన్న వయసులో చనిపోయిన బాషా అనే అబ్బాయి, మంచి … Continue reading →

ఈ దేశం వేదభూమి … పుణ్యభూమి… బుద్ధుడు పుట్టిన దేశం… వివేకానందుడు జన్మించిన ‘పవిత్ర’ దేశం. ఈ పదాడంబరాలు చూస్తే… అబ్బో ఎంత గొప్పదేశం అన్పిస్తుంది విదేశీయులకి. ఇంట్లో ఈగల మోత బయట పల్లకీ మోత అంటే ఇదే కదా! ఇంతటి పుణ్యభూమిలో పురుషులు… ఈ ఆడంబరమైన పదాలను గుప్పించేది వీళ్ళే… తమ తల్లులు, భార్యలు, … Continue reading →

నేను1975లో ఒక కుగ్రామం నుంచి బయలుదేరి మహానగరంలో అడుగు పెట్టిన తొలిరోజులు. మా పశ్చిమ గోదావరి జిల్లా సరిహద్దులు కూడా దాటి ఎరగని నేను హైదరాబాదులో గుబులు గుబులుగా గడుపుతున్న కాలం. ఎమర్జన్సీ చీకటి కమ్ముకున్న రోజులు.

భూమిక ఆధ్వర్యంలో గత కొన్ని సంవత్సరాలుగా కొనసాగుతున్న సాహితీ యాత్రలు… ప్రతిసారీ ఓ కొత్తప్రాంతం, ఓ కొత్త అనుభవం, కొత్త కొత్త వ్యక్తులతో దిగ్విజయంగా సాగుతున్నాయి. పాపికొండలతో మొదలై, ఉత్తరాంధ్ర, తలకోన, నల్లమల అడవుల్లోంచి… ఈసారి ఆదిలాబాద్‌, నిజామాబాద్‌ అడవులు, జలపాతాలు, గోండుల స్థావరాలు కలియ తిరుగుతూ కొనసాగింది

విద్యాహక్కు చట్టం అమల్లో కొన్ని వాస్తవాలు మన రాష్ట్రంలో ప్రస్తుతం మొత్తం 96,280 పాఠశాలలుండగా, వీటిలో 62,162 ప్రాథమిక పాఠశాలలు, 17,823 ప్రాధమికోన్నత పాఠశాలలు, 16,292 ఉన్నత పాఠశాలలు ఉన్నాయి. పైన పేర్కొన్న 96,280 ప్రభుత్వ పాఠశాలల్లో 90 లక్షల మంది పిల్లలు విద్యనభ్యసిస్తున్నారు. ఇంత మంది పిల్లలకు గాను కేవలం 2,79,615 తరగతి గదులు … Continue reading →

భూమిక సంపాదకీయం రాయడం అంటే మెదడును తొలుస్తున్న, గుండెను పిండుతన్న ఏదో ఒక అంశాన్ని తీసుకుని ఒక్కోసారి కళ్ళల్లో నీళ్ళధార కట్టినపుడు కూడా రాసేది. కళ్ళు తెరుచుకుని ఉన్నంత సేపు అక్షరాలలో కానీ, దృశ్యంలో కానీ, చర్చల్లోకానీ, సమావేశాల్లో కానీ వొలికే దుఃఖాన్ని వొడిసి పట్టుకుని, గుండెల్లో ఇంకించుకుని ఇంక ఆగలేక రాసేదే ఈ సంపాదకీయం.

నా చిన్నతనంలో నేనెప్పుడూ అనుకునేదాన్ని మా ఇంట్లో ఆడవాళ్ళెవరూ పొలానికి ఎందుకెళ్ళరని. మా అమ్మగాని, పిన్నమ్మ, పెద్దమ్మలు కానీ ఎప్పుడూ పొలానికెళ్ళినట్లు నేను చూడలేదు. మా తాతకి బోలెడంత పొలముండేది. మా నాన్న మాత్రం ఎప్పుడూ పొలంలోనే వుండేవాడు. నారుమళ్ళు వేయడం, దుక్కిదున్నడం, నాట్లేయడం, కలుపుతీయడం,

మాలతీ చందూర్‌ మాలతీ చందూర్‌ మరణం …. అదీ క్యాన్సర్‌ బారినపడి హఠాత్తుగా మరణించడం చాలా బాధాకరం. మాలతి గారిని తలుచుకుంటే నాకు గుర్తొచ్చేది ఆవిడ పరిచయం చేసిన ప్రపంచ సాహిత్యం. పాత కెరటాల్లో ఆవిడ పరిచయం చేసిన పుస్తకాలను ఎలాగైనా సంపాదించి చదవాలనిపించేంత ప్రేరకంగా వుండేవి.

జూలై 16న యాసిడ్‌ అమ్మకాలకు సంబంధించి సుప్రీమ్‌ కోర్టు వెలువరించిన తీర్పు చదివాక నా మనసులో ఒక దుఃఖ కెరటం ఎగిసిపడి, కళ్ళల్లోకి ప్రవహించింది. స్వప్నిక, ప్రణీత, అనురాధ, పేర్లు తెలియని ఇంకెందరో యాసిడ్‌ బాధిత స్త్రీలు గుర్తొచ్చారు.

 మైలారం పిల్ల….. పిల్లకాదు, మహా పిడుగు పోరుగడ్డ….. ఓరుగల్లు….. రుద్రమ సాహసం….. వరంగల్‌ గురించి తలుచుకుంటేనే వొళ్ళు పులకరిస్తుంది. నేను పుట్టింది ఆంధ్రలోనే. అయితేనేం వరంగల్‌….. నాకు యిష్టమైన ప్రాంతం.

మే నెల వస్తుంటే చాలు …. భగ భగ మండే సూర్యుడు గుర్తొస్తే చాలు… అబ్బ! సంవత్సరంలో ఒక్క మే నెల లేకుండా వుంటే బాగుండు…. అమ్మో! ఏమి ఎండలు, నాయనో ఏమివేడి… ఈ ఉ్కపోత ఎపుడైనా చూసామా? జనాల ఆపసోపాలు. నీళ్ళు లేక, కరెంటులేక అష్టకష్టాలు, వడదెబ్బకి పిట్టలు రాలినట్టే… నోళ్ళు తెరిచి ప్రాణాలు … Continue reading →

 ప్రతిరోజూ ఏదో ఒక చానెల్‌ నుండి పిలుపొస్తుంది. వస్తామని చెప్పగానే ఎక్కించుకు పోవడానికి వాహనమొస్తుంది. అతి మర్యాదగా తోడ్కొని తీసుకెళ్ళి స్టూడియోలో కూర్చోబెడతారు. లైట్లు వెలుగుతాయ్.

 దశాబ్దంన్నర ఎదురు చూసాక ఎట్టకేలకు ఫిబ్రవరి 26న పనిచేసే చోట లైంగిక వేధింపుల నిరోధక బిల్లు 2012, రాజ్యసభలో కూడా ఆమోదం పొంది చట్టరూపం దాల్చింది.

మార్చి ఎనిమిది అంతర్జాతీయ మహిళా దినం ను మళ్ళొకసారి తలుచుకునే సమయం వచ్చింది. మహిళా పోరాట దినంగా అన్ని దేశాల స్త్రీలు జరుపుకునే ఈ దినం గొప్ప స్ఫూర్తిని మహిళోద్యమానికి అందించింది. వందేళ్ళకుపైగా ఈ స్ఫూర్తి కొనసాగుతూనే వుంది. హక్కులకై ఉద్యమిస్తున్న స్త్రీలు పోరాట దినంగా చూస్తే, ప్రభుత్వాలు మార్చి ఎనిమిదిని పండగలా మార్చాయి.