Category Archives: వ్యాసాలు

సమానత్వముంటే చాలని, మగవాళ్లకంటే ముందుకు పోతే చాలని మహిళలు పొంగిపోతున్నారు కానీ స్వేచ్ఛ లేని సమానత్వమెందుకో అర్థం కాదు. మహిళలు అన్ని రంగాలలో ముందుకు పోతున్నారు. అందనంతగా ఎదిగి పోతున్నారు.

సమాజంలో రజక వృత్తి ఆధునికత్వాన్ని సంతరించు కున్నా మహిళలకు మాత్రం ఆధునికానికి తగ్గ అధిక చాకిరి వుండనే వుంటుంది. మహిళకి సమాజం కొన్ని బిరుదులు, కిరీటాలు, ప్రత్యేక లక్షణాలను ఆపాదించింది. అవే సహనం, శాంతి, ఓపిక… మొదలగు క్షమాగుణ లక్షణాలు.

ఓల్గా గారితో మా పరిచయం 1994లో తెలుగు ఇండియా టుడే సాంవత్సరిక సంచికలో ఆమె ‘ప్రయోగం’ కథను చదివి దాన్ని తెలుగు సాహిత్యంలో ఆ దశాబ్దంలో వచ్చిన గొప్ప రచనగా తెలుగేతరులకు మైసూరులోని

బాల్యం అమాయకత్వానికి, స్నిగ్ధత్వానికి, నిష్కల్మషత్వానికి చిహ్నం. తల్లిదండ్రుల ఆలనా పాలనలో, ముద్దు మురిపాలతో మురిసే బాల్యం రంగురంగుల హరివిల్లు. ఆటపాటలలో మునిగి తేలే బాల్యం, భవిష్యత్తు నిర్మాణానికి చదువు సంధ్యల్లో ఆరితేరే బాల్యం.

ఓరుగల్లు అనే గేయాన్ని సరస్వతి పుత్రుడుగా పేరు గాంచిన పుట్టపర్తి నారాయణచార్యులు రచించారు. ఈ గేయ కవితను పరిచయం చేస్తూ ప్రాచీనవైభవ విశేషాలను, స్త్రీ మూర్తుల పరాక్రమ విశేషాలను వివరించడం దీని ఉద్దేశ్యం.

ప్రత్యేకమైన పరిచయం అవసరం లేని ప్రముఖ స్త్రీవాద సృజనకారిణి ఓల్గా… కొత్త పరికరాలతో స్త్రీవాద సాహిత్య అధ్యయనానికీ, ప్రస్థానానికి బాటలు పరిచిన తొలి అడుగు ఓల్గా.

ఓల్గా ప్రముఖ స్త్రీవాద రచయిత్రి. రష్యన్‌ నదీ ప్రవాహ రూపమైన ‘ఓల్గా’ తన లలిత స్వరంతోనే తెలుగు సాహిత్యంలో స్త్రీ వాద ఉద్యమ స్పృహను, స్ఫూర్తిని, వ్యాప్తిని కలిగించింది. 80’ల

పౌరాణిక స్త్రీ పాత్రలలో సీత, ద్రౌపది, కుంతి, గాంధారి, అహల్య, శూర్పణఖ, ఊర్మిళల గురించి ఎక్కువ ప్రస్తావిస్తూ వుంటాము. అందులోనూ సీత గురించి మాట్లాడేటప్పుడు ఆమె కష్టాలకు

మీడియా మొత్తం గొంతు చించుకుని అరచి అరచి ఈ దేశాన్ని కొన్ని విషయాలు నమ్మించినట్టే కనబడుతుంది. ఒకటి నిర్భయ హంతకుల్లో ఈ మైనర్‌ వ్యక్తే అతి క్రూరుడు అని దీనికి వారికి

కొన్ని సంవత్సరాల క్రితం మేం ‘స్త్రీ శక్తి సంఘటన’ తరపున ‘కామేశ్వరి కథ’ అనే చిన్న వీథి నాటకాన్ని ప్రదర్శించాం. వ్యత్యాసాల్ని స్పష్టంగా చూపించే రెండు భాగాలుగా ఈ నాటకం మలచబడింది.

ప్రపంచంలో ఎక్కడాలేని కుల వ్యవస్థ భారత సమాజంలో వేళ్ళూనుకొని వుంది. ఇది కొన్ని ప్రత్యేక లక్షణాలను కూడా కలిగి ఉంది. అవి – మనిషి విలువను పుట్టుకతోనే ముడిపెట్టడం,

నా పేరు అక్తాయి కాంబ్లే. ఒక మహర్‌ (దళిత) కుటుంబంలో 1949లో నేను పుట్టాను. నిప్పాని ఊరిలో మా నాన్న పురపాలక సంఘ సభ్యునిగా ఉండేవాడు. మా నాన్నకు ఏడుగురు

సాంస్కృతికంగా, తెగలపరంగా, జాతిపరంగా ఒక పెద్ద సంఘంలో ప్రత్యేకమైన స్వభావాలతో జీవిస్తున్న వారిని మైనార్టీలు అంటారు. జాతిపరంగా, భాషాపరంగా, సాంస్కృతిక సంప్రదాయ కట్టుబాట్ల పరంగా, ఆర్థిక – రాజకీయ – సామాజికపరంగా ఇతరులకంటే భిన్నంగా

ఈసారి విచిత్రంగా రెండు సోషలిస్టు దేశాలయిన రష్యా, చైనా దేశాలకు చెందిన మహిళలు నోబెల్‌ పురస్కారానికి ఎంపికయ్యారు. రష్యాలో లెనిన్‌ నాయకత్వాన సోషలిస్టు ప్రభుత్వ స్థాపన

శారీరకంగాకానీ, మానసికంగాకానీ కుటుంబ సభ్యులు హింసించడాన్ని గృహహింస అంటారు. అనాది కాలం నుండి పురుషాధిక్యపు భారతీయ సమాజంలో స్త్రీ అణిచివేతకు గురి అవుతూనే ఉంది. తరాలు మారినా స్త్రీ – పురుషుల మధ్య అంతరాలు మాత్రం