Category Archives: సంపాదకీయం

నవంబరు 25 నుండి డిసెంబరు 10 వరకు స్త్రీలపరంగా ప్రపంచవ్యాప్తంగా ఎన్నో భిన్నమైన కార్యక్రమాలు జరుగుతాయి. చాలా సంవత్సరాలుగా ఇవి జరుగుతున్నాయి. స్త్రీల మీద అమలవుతున్న హింసకు వ్యతిరేకంగా నవంబరు 25న స్త్ర్రీలపై హింసకు వ్యతిరేక దినంగా

అబ్బో ఎప్పటి మాట 50 సంవత్సరాల నాటి మాట. మా తాత, నాన్న మా సీతారామపురం నుండి నరసాపురానికి పడవలెక్కి దొరల స్కూల్‌ టెయిలర్‌ హై స్కూల్‌ (అల్లూరి సీతారామరాజు చదువుకున్న స్కూల్‌)కి ఎలా వెళ్ళేవారో కథలు కథలుగా చెప్పినప్పటి మాట. మా ఊరికి కరెంట్‌ రాని రోజులు సాయంత్రాలు కొంచెం సేపు లాంతర్లు వెలిగించుకుని … Continue reading →

”యురేనియం” అంటే ఏమిటి? జూలై 27వ తేదీన మేమందరం నల్లమల అడవి ప్రాంతంలోని మన్ననూరు, ఆమ్రాబాద్‌ మండలాల్లోని గ్రామాల్లో తిరుగుతూ పదే పదే యురేనియం పదాన్ని వాడుతున్నప్పుడు నా ప్రక్కన కూర్చున్న ఒకమ్మాయి నన్నడిగింది.

ఎప్పటిమాట. పచ్చగా, చల్లగా, కుటీరం లాగా ఉండే ఆ ఇంటికి తొలిసారి ఎప్పుడెళ్ళాను. తొలిచూపులోనే ఆవిడతో ప్రేమలో పడిన సంఘటనలో నిజానికి, ఆరోజు చాలాసేపు మాట్లాడింది అబ్బూరి వరదరాజేశ్వరరావుగారితో. ‘లోహిత’ను

  ఈ మధ్య పేపర్‌లో ఒక వార్త కనబడింది. తెలంగాణ ముఖ్యమంత్రి కాళేశ్వరం ప్రాజెక్టు చూడడానికి వెళ్ళినప్పుడు అక్కడున్న ముక్తేశ్వరం అనే ఆలయానికి 100 కోట్లు, మీరు సరిగ్గానే చదివారు ఒకటి కాదు… పది కాదు… వంద కోట్లు కేటాయిస్తామని

వివిధ పనిస్థలాల్లో పనిచేసే మహిళలు ఎదుర్కొనే లైంగిక వేధింపులు రకరకాలుగా ఉంటాయి. ఒక పని స్థలం, ఒక యజమాని ఉండే ఆఫీసుల్లో మహిళలు ఎదుర్కొనే వేధింపులకి, ఒక పనిస్థలం లేకుండా పనిచేసే అసంఘటిత రంగంలో పనిచేసే

నిన్న భూమిక హెల్ప్‌లైన్‌కి ఒక కాల్‌ వచ్చింది. అది ఒక పోలీస్‌ స్టేషన్‌కి సహాయం కోసం వచ్చిన ఒక మహిళలకి సంబంధించి వచ్చింది. ఆమె తొమ్మిది నెలల గర్భవతి. ఆమెకి తోడుగా 75 సంవత్సరాల పండు ముసలావిడ ఉన్నారు.

చెట్టును కొడితే కేసు. పిట్టని కొడితే కేసు. పులిని చంపితే కేసు, కృష్ణజింకని చంపితే కేసు. పక్కింటోణ్ణి కొడితే కేసు. ఎదురింటివాణ్ణి కొడితే కేసు. రోడ్ల మీద ఒకళ్ళ నొకళ్ళ కొట్టుకుంటే కేసులే కేసులు. భార్యని భర్త కొడితే కేసెందుకు కాదు?

హరితహారం పేరుతో మొక్కల పెంపకం, పర్యావరణ పరిరక్షణ అంటూ పెద్ద ఎత్తున ప్రచారం జరుగుతున్న తెలంగాణలో చాలా చోట్ల మొక్కలు నాటారు.

నా చిన్నతనంలో నేనెప్పుడూ అనుకునేదాన్ని మా ఇంట్లో ఆడవాళ్ళెవరూ పొలానికి ఎందుకెళ్ళరని. మా అమ్మగాని, పిన్నమ్మ, పెద్దమ్మలు కానీ ఎప్పుడూ పొలానికెళ్ళినట్లు నేను చూడలేదు.

ఉదయం పేపర్‌ తిరగేస్తే కంటికి కనిపించే వార్తలు ఆ రోజంతా మనసును వెంటాడుతుంటాయి. స్త్రీల మీద, పిల్లల మీద జరుగుతున్న లైంగిక అత్యాచారాలు, వేధింపులు అడ్డూ, అదుపూ లేకుండా కొనసాగుతున్నాయి.

పరువు, ప్రతిష్ట, మర్యాద, వంశ గౌరవం, ఇంటిగుట్టు… ఇవి ఒట్టి పదాలేనా? పితృస్వామ్య భావజాలమా? ‘పితృ’ అంటే తండ్రి, ఇంటికి యజమాని అని

”మనకు తెలియని మన చరిత్ర” పుస్తకాన్ని మొదటిసారి చూసినపుడు ఆ పేరు చాలా ఆకర్షణీయంగా అనిపించింది. చరిత్ర నిండా రాజులు, రాణులు, యుద్ధాలు, గెలిచిన భూభాగాలు చంపబడ్డ సైనికులు ఇవే ఉంటాయి.

ఇటీవల ఆంధ్రప్రదేశ్‌ మహిళా కమీషన్‌ ఛైర్‌పర్సన్‌ నన్నపనేని రాజకుమారి ఒక సంచలన ప్రకటన చేశారు. తాను ఒక రాజ్యాంగబద్ధ వ్యవస్థలో ఒక బాధ్యతాయుతమైన పదవిలో ఉన్నాననే విషయాన్ని మర్చిపోయి ఆంధ్రప్రదేశ్‌లో పురుషుల మీద హింస

సంపాదకీయం రాద్దామని కూర్చున్నప్పుడు నా మనస్సు అల్లకల్లోలంగా ఉంది. కళ్ళలోంచి ఆగకుండా కన్నీళ్ళు ఉబికి వస్తున్నాయి.

మనుష్యులు ప్రయాణాలెందుకు చేస్తారు? కుదురుగా ఒకచోట ఉండకుండా కాళ్ళకి బలపాలు కట్టుకుని ఎందుకు తిరుగుతుంటారు? రకరకాల పనులమీద,