Category Archives: కవితలు

  ఏమిటి, ఆ పాలుగారే చెంపలపై నల్లగా… అది మసా? కాదు కాటుక అంటించుకుంది… ఏమిటి, ఆ ఆల్చిప్పల్లాంటి పసికన్నుల్లో ఆ నీరు… అవి కన్నీళ్ళా?

  ఆమె అంతే! వేళ్ళూనుకున్న పుట్టింటి మన్నును తొలుచుకొని అంటుమొక్కై మెట్టింటి వనంలోకి తరలొస్తుంది!

నే పోతున్నా ఒంటరిగా…నే పోతున్నా నిటారుగా… నిలువెత్తు వృక్షంలా

నిండు ముత్తైదువ మన తెలుగు ముచ్చట గొలుపే తొలిసంధ్య వెలుగు అనుస్వార రూప అక్షరాల జిలుగు

నేస్తమా! ఎంత పని చేశావు? అంత తొందర ఏమొచ్చిందని?

ఎప్పుడు ఫోన్‌ చేసి అలా పిలిచినా ఏంటి సుమీ ఎలా ఉన్నావు తల్లీ అని ఆప్యాయంగా పలకరించేది

వంటగదిలో చెమటలు కక్కుతూనో దండెంమీది బట్టల మడతలవుతూనో ప్రరవే సభలకు పరుగు పరుగౌతూనో

కాస్త దుఃఖాన్ని ఆపండి! నివాళుల పూలమాలలు వేసింది చాలు!

మోముపై ఎప్పుడూ చెరగని చిరునవ్వు ప్రశాంతత నిండిన

మిణుకు… మిణుకు… మంటున్న చుక్కల గుంపు మసక కాంతిని వెదజల్లుతూ

నా బంగారు తీగా! నా ఏకాంతంలో ఒక అంకెను మాత్రమే

తెలుసు… ఏ క్షణంలోనైనా ఆ పిలుపు వస్తుందని కాదనలేని… కాస్సేపైనా ఆగని

పుట్ల చిరునవ్వుల ఆహ్వానం నాకు శాశ్వతం అనుకున్నాను అప్పుడే పూచిన పువ్వులా వికసించి

ఆ అరుణోదయం హద్దుల మీద మనసు భాష పంచుకుందామనుకున్నా!

సముద్రం అల్లకల్లోలమవుతుంది అనంతమైన కల్మషంతో

ప్రపంచమంతా… ముందు… ముందుకు పరుగెత్తుతున్నది…