Category Archives: కవితలు

  ఒళ్ళంతా ఉక్కపోతతో తడిసి ముద్దయింది బురదలో దూరి

  అతడు గుర్తుండే ఉంటాడు… పసిప్రాయంలోనే ప్రాణస్నేహితుడిగా నమ్మిన ప్రేయసి కోసం నరాల్ని

‘అమ్మ’నౌతున్నాననే గర్వం మోములో దాగని దరహాసం ‘ఆడా’, ‘మగా’… అంటూ ఆరాలు

చుక్కల నడుమాటి చుక్కాని చుక్కా, నేలకు వచ్చావా అమ్మా… చల్లాని తల్లీ కడుపుల నువ్వు,

తూనీగ రెక్కలు చాచి రమ్మంటుంటే గోగుపూల జాబిలి జాజిమల్లి పరిమళాలకు

  తరాల తీరు మారుస్తూ అల్లాదీన్‌ అద్భుత దీపం గూగుల్‌ అసిస్టెంట్‌ సెల్‌ ఫోన్‌కి తనే రెసిస్టెంట్‌

  పర్యావరణ రక్షణంటు అరచి గీ పెడుతూ, స్వార్థపు టాలోచనలు సర్వత్ర

  సంపన్న దేశాలకు శ్రామిక దేహాల కాంక్ష ఖరీదైన ఖండాలకు కారుచౌకగా కాయాల వలస

ప్రేమతో పరిమళాన్ని చిందించే హృదయాన్ని సైతం వదలవు కదా

చౌరస్తాలో నిలబడ్డ బిడ్డా! నాలుగు దారులూ కాక ఏ దారిలో వెళ్ళిపోయావో! ఓటమి

నువ్వు లేని ఈ పెళ్ళి రోజు పీడ కలలా ఉంది తలచుకుంటేనే దుఃఖం తుఫానులా తరుముకొస్తూనే ఉంది

వాడూ నేనూ ఎదురెదురుగా కూర్చున్నాం టేబుల్‌ మీద టీ పొగలు కక్కుతోంది ప్లేటులో ఉస్మాన్‌ బిస్కెట్లున్నాయ్‌

  ఏమిటి, ఆ పాలుగారే చెంపలపై నల్లగా… అది మసా? కాదు కాటుక అంటించుకుంది… ఏమిటి, ఆ ఆల్చిప్పల్లాంటి పసికన్నుల్లో ఆ నీరు… అవి కన్నీళ్ళా?

  ఆమె అంతే! వేళ్ళూనుకున్న పుట్టింటి మన్నును తొలుచుకొని అంటుమొక్కై మెట్టింటి వనంలోకి తరలొస్తుంది!

నే పోతున్నా ఒంటరిగా…నే పోతున్నా నిటారుగా… నిలువెత్తు వృక్షంలా

నిండు ముత్తైదువ మన తెలుగు ముచ్చట గొలుపే తొలిసంధ్య వెలుగు అనుస్వార రూప అక్షరాల జిలుగు