Category Archives: కవితలు

  విచక్షణ కలిగిన విద్యావంతురాలై ఎల్లచోటులా తన ఉనికిని చాటుతూ

పొగడ పూల నక్షత్రాలు రాత్రంతా చేస్తూనే వున్నాయి తపస్సు నిర్నిద్ర కళ్ళతో

  అమ్మా ఆడదే భార్యా ఆడదే కూతురు మాత్రం వద్దా నాన్నా

చిన్నారి తల్లులారా, చిరు దీపపు వెలుగుల్లారా అమ్మ కొంగు చాటు బిడ్డల్లారా మనవాడేనంటూ, మగవాళ్ళను నమ్మి మోసపోకండి

సాటి ఎక్స్‌ క్రోమోజోమ్‌తో నన్ను కలపకు ప్రభూ… తన ప్రార్థన

అర్థమరేత్రి, సూరీడు నిద్దరలేశి పరుగుదీశిండు – ఇంకా పొద్దుకు యాలకాలే,

  ముచ్చెమటల తడిలో ఊరబెట్టిన ఊబకాయాల్ని అనువుగా

  నిన్నటి తలపుల లోగిలి చిమ్మి మది గదులను అద్దంలా దిద్ది

మేమంతా సిగ్గుపడుతున్నాం దించుకుంటున్న తలలతో దుక్కబావులమై నిజంగా…

మండుటెండల్లో పిల్లోడి బొక్కుల కోసం మట్టి మోస్తుందామ్మ! తారు రోడ్డులో

అవును… ఆమెకు మిగిలిన ఒ ఒక అస్త్రమది..

మనుషులిప్పుడు మానవబాంబులై పేలుతున్నారు నరహంతకులు పాపపుణ్యాలు వల్లెవేస్తున్నారు బచ్చాగాళ్ళందరూ

  ఏది అనుభవించానో అది అమృతం ఏ వాసనని ఆఘ్రానించానో

  నీవు ఆదుకోకపోవడం నిరాశే కల్గించినా అది ఒక రకంగా ‘దిక్‌ సూచికే

  ఓరోరి తమ్ముడు ఒక మాటినరా తమ్ముడు మద్యానికి బానిసై కాయమంత చెదలైన తాగుతూ, ఊగుతూ తైతక్కలాడుతూ తాళి కట్టిన పెళ్ళాన్ని తరిమి తరిమి కొడతావ్‌ కట్టుకొన్న పాపానికి కర్మంటు సరిపెడితే మైకమంత దిగినాక, బుజ్జగిస్తు, బులిపిస్తూ నంగి, నంగి మాటలతో ఒట్టు, నిట్టూర్పులతో నమ్మలేని నైజానికి న్యాయం దొరకని అతివ అవనిలా భరిస్తూ సాగుతోంది … Continue reading →

  పల్లెటూళ్ళలో కూడా బ్యాంకులుంటాయి. ఆ బ్యాంక్‌ పైన