Category Archives: కవితలు

మనసుని మెలిపెట్టే వ్యథలెన్ని ఉన్నా మత్తుకు వశమై బజారున బడకుండా

అవును… రాధికా…! మన మెదడు మనకే శత్రువు కాదని చెప్పను… కానీ…

ఏగులు వారంగ కల్లాపు సల్లుతాంటే వంగి ముగ్గెత్తాంటె

  లేలేత కుసుమాలను ముళ్ళు, మూకుమ్మడి తోడేళ్ళై చిన్నాభిన్నం చేస్తుంటే

  యుగాలు మారినా, తరాలు మారినా, అంతరాలలో మార్పేది ఓ నిర్భయ, ఓ పసికందు, ఓ చిన్నారి, ఓ ఆడపదార్ధం చాలు

  ఆయన రోజూ కవిత్వం రాస్తాడు రాయని రోజు ఆలోచిస్తాడు

  ఆమెను ఆకాశంలో సగం, అవకాశంలో సగమంటూ, ఆకాశమంత ఎదిగితే తలెత్తి చూడలేక

  గలగలా నవ్వేదా అమ్మాయి నిండు గోదారిలా

  పుట్టిన క్షణం తేరిపార చూసి ఆడపిల్లని నిరాశ పడిన వాళ్ళను బోసినవ్వుల కేరింతలతో మైమరిపించేశాను

  తనొక అమ్మాయి కానీ రాత్రి తన ప్రవర్తనేంటి? మగాడికి ఉండొచ్చేమో అంత యావ!!

  తెలుపు… ఆమెకెంతిష్టమో చిన్ననాటి వైట్‌ యూనిఫాం దూదిపింజల్లాంటి మబ్బులు

  రాజసంతో వెలిగిపోతోంది… ఎవరో ఎవరికో చెప్తున్నారు…

  ఎల్లలు లేని మన స్నేహంలో నీ నెలసరి నిషిద్ధ రహస్యమైపోయింది కదా

  పచ్చి పసిగుడ్డును ఎండపొడకు సూపి బతుకుకు పచ్చదనాన్ని ఇచ్చిన చేతులు.

  నుదుటిమీద సూర్యున్ని అతికించుకుని మబ్బుల్నె లేస్తది అమ్మ

  ఆమెకి పొగరు… ఆమె మొన్ననే మొగుణ్ణి నడిరోడ్డులో చెప్పుతో కొట్టిందట…