Category Archives: కవితలు

  తనొక అమ్మాయి కానీ రాత్రి తన ప్రవర్తనేంటి? మగాడికి ఉండొచ్చేమో అంత యావ!!

  తెలుపు… ఆమెకెంతిష్టమో చిన్ననాటి వైట్‌ యూనిఫాం దూదిపింజల్లాంటి మబ్బులు

  రాజసంతో వెలిగిపోతోంది… ఎవరో ఎవరికో చెప్తున్నారు…

  ఎల్లలు లేని మన స్నేహంలో నీ నెలసరి నిషిద్ధ రహస్యమైపోయింది కదా

  పచ్చి పసిగుడ్డును ఎండపొడకు సూపి బతుకుకు పచ్చదనాన్ని ఇచ్చిన చేతులు.

  నుదుటిమీద సూర్యున్ని అతికించుకుని మబ్బుల్నె లేస్తది అమ్మ

  ఆమెకి పొగరు… ఆమె మొన్ననే మొగుణ్ణి నడిరోడ్డులో చెప్పుతో కొట్టిందట…

  రేకలు వారకముందే లేచి వాకిలమ్మకు తానం చేయించి తెల్లని సుక్కబొట్లుబెట్టి మురిసిపోదువు మూడు రోజులకొక్కసారి తలంటు పోసుకున్నా

  నా కళ్ళల్లో పుట్టే మెరుపుల్ని దోసిళ్ళతో పట్టుకుని గుండెమీద చిలకరించుకుంటుంటావ్‌…

  బొట్లు బొట్లుగా… కన్నీరు… వెల్లువై…ఉప్పెనై…

  అందంగా ఉన్నానన్నావు… నవ్వుకున్నాను నచ్చానని… పెళ్ళి చేసుకుంటానన్నావు… ఒప్పుకున్నాను

  ఆమె ఇక్కడ మగవాళ్ళెవరున్నారూ అంది నేను, నేను, నేను, నేను

  మల్లెపువ్వంటి మానసిక అందాల మగువ బాధల కుంపటి నుండి గాధల సంపుటికి ఎగిసిన తెగువ

  మూడు నిమిషాల్లో ముగిసే ముద్దుల చీకటి ఆటలో ముచ్చట తీర్చుకొని… ముప్పై ఆరు వారాలపాటు

  నువ్వొక ఉత్ప్రేరకానివి అలవాటు పడ్డవాళ్ళదే కానీ నీ తప్పేమీ లేదంటూ… నీ పనే మత్తు చల్లడం కదా…

ఋతువులు ఆరేనని తెలుసు కానీ నా ఋతుచక్రంలో నేనో బందీనౌతానని చిన్నప్పుడు తెలియదు