Category Archives: కవితలు

కరిగే కాలానికి తెలుసునా… కరిగిన కాలం విలువ పరుగెత్తే పయనానికి తెలుసునా… పరుగుతీనే వేగం విలువ 

నేనసలే గంగను కదా నాకు పర్వతమూ ఇష్టమే పొలమూ ఇష్టమే

కాలాన్ని బంధించలేను సమయం ఆసన్నమైంది

ఆమె చచ్చిపోయింది కాలం మనిగుడ్డపై ఊడిగ సంతకం చేస్తూ

ఆమెకు సాంప్రదాయబద్ధంగా వచ్చిన అవకాశాలు లేవు.

నిరంతరం ఉడుకుతున్న ఆమె దేహాత్మను గొంతునొక్కి సజీవ మరణం అంటూ ఖననం

నేను నడుస్తుంటె నన్ననుసరిస్తూ వీళ్ళు

గడ్డకట్టిన భావజాలంతో మొలత్తిెన మీ ప్రశ్న .. నా మూలం ఏదనేగా మీ వెతుకులాట .?!

కూతురి వీడ్కోలు ఓ మధురమైన బాధ మననుండి ఓ అపురూప భాగం విడిపోతున్నట్టు

నీతో నువ్వున్నప్పుడు మాత్రమే ఆది ఏకాంతం.

మాతృ గర్భాన ఆకృతి దాల్చుతుండగనే.. దుర్భిణీ వేసి వెదికి …. వెదికి…

మునిగి తేలినప్పుడే జీవితం లోతెంతో తెలుస్తుంది.

పురిటి గుడ్డలో తలెత్తి చూస్తే పితృ స్వామ్య పడగలో నా తండ్రి నగ్నపు నా శరీరాన్ని తన విలువల బట్టతోకప్పేసి భద్రంగా తన గుండెలకు హత్తుకున్నాడు… అప్పట్నుంచి బానిస బాండేజీలను ప్రశ్నించిన ప్రతిసారి పేగు ప్రేమను దాచి నాన్న నన్నువెలివేస్తూనే ఉన్నాడు… ఓ ఇజాన్ని నమ్మినందుకు ఇంటినుంచి వెలివేసిన వాడు కులాన్ని కాదన్నందుకు కుటుంబం నుంచి … Continue reading →

ఒకప్పుడామె పారిశుద్ధ్య కార్మికురాలు మానవ విసర్జితాలను ఎత్తిపోసే శ్రామికురాలు

ఉరి తియ్యడ మొక్కటే తక్షణ పరమావధిగా