Category Archives: కవితలు

మబ్బులు కమ్మినట్లు కమ్మి ఆవిరవుతున్నాయి.

దీపాన్ని తాకితే భూతం బైటికొచ్చినట్లు

”దేశమంటే మట్టికాదోయ్‌ దేశమంటే మనుషులోయ్‌”

సూర్యుడు మండుతున్నాడు రోడ్లతారు కరిగి కార్లటైర్లు కదలడంలేదు

కత్తి అంచుమీద కాలం రక్తమోడుతుంటే

ఎండిపోయి అట్టలుగట్టి వేలాడుతున్న చింపిరిజుట్టు

పాకిస్తాన్‌ స్త్రీవాద కవయిత్రి ఫాతిమాహసన్‌ (నా కళ్ళల్లో, కురుల్లో, చెక్కిళ్లపై చూడకండి నా ధ్యానంలోకి, నా భావాల్లోకి నన్ను చూడండి.)

సాంతిేకమా! నీకు సాష్టాంగ నమస్కారం పశ్చిమ దేశంలోని పనివాడిని 

ఏ కూతురితోనైనా అమ్మ ఎప్పుడూ చెప్తూనే ఉంటుంది 

కరిగే కాలానికి తెలుసునా… కరిగిన కాలం విలువ పరుగెత్తే పయనానికి తెలుసునా… పరుగుతీనే వేగం విలువ 

నేనసలే గంగను కదా నాకు పర్వతమూ ఇష్టమే పొలమూ ఇష్టమే

కాలాన్ని బంధించలేను సమయం ఆసన్నమైంది

ఆమె చచ్చిపోయింది కాలం మనిగుడ్డపై ఊడిగ సంతకం చేస్తూ

ఆమెకు సాంప్రదాయబద్ధంగా వచ్చిన అవకాశాలు లేవు.

నిరంతరం ఉడుకుతున్న ఆమె దేహాత్మను గొంతునొక్కి సజీవ మరణం అంటూ ఖననం