Category Archives: కవితలు

లేచిన ప్రతికెరటం పడిపోవుట ఖాయం పడిపోయిన ప్రతికెరటం లేచుట అనుమానం

గగనంలో గాన ప్రతిగానాలు పరము నుండి జాలువారిన

యువతీ నీ అడుగులు అభివృద్ధివైపు మలుపు

పల్లవి :  హిజ్రాలంటే ఎవరు ?          గొప్ప మానవత్వమున్న వజ్రాలు ||2||

ఏదో వెలితి రూపం లేని బాధ

నాటి మేము అమానవీయతకు ఆహుతైన బలిపశువులమై

అక్కా ! అనే పిలుపు అపరిచితమేమీకాదు నాకు

నగరం నడిబొడ్డున కుల కుతంత్రం మరోసారి

ఎదగడానికి ఎందుకురా తొందరా ఎదర బ్రతుకంతా చిందర వందరా అన్నాడో కవి

ఎప్పుడో విన్న పిలుపే ఇప్పుడు ఎదుట నిలబడింది

నువ్వొక మనిషివో – మృగానివో సాడిస్టువో – సైకోవో

నవనాగరిక సమాజంలో యుద్ధం నడుస్తూనే ఉంది

నేనొస్తూ! వసంతాన్ని మూటగట్టి తెస్తాను ప్రేమ పుష్పాన్ని.. పండు వెన్నెల్ని సుగంధ పరిమళాన్ని.. పచ్చదనాన్ని ఎడారిలో నీటి చెలమను.. సప్తవర్ణాల స్వప్నాన్ని తోడ్కొనివస్తాను- – ఇంకా

అది మా నాయనమ్మ అరికట్లమే అందంగా ‘స్కార్ఫ్‌’ అంటున్నారీ అమ్మాయిలు. ముద్దబంతి ముఖాలకు బిగించిన పరదాలు బాండేజీ కట్లల్లోంచి మిటకరించే రెండు గుడ్లు బందిపోటు రాణియో, బందూకు ధారిణియో అనిపిస్తుంది

చీకటికి భయపడి సూర్యుడు ఉదయించడం మానేస్తాడా…? నలుపురంగు పులిమాడని కోయిల పాడటం మానేసిందా…!

నువ్వు రంగురంగుల సీతాకోక చిలుకలా ఆడుతూ పాడుతుండడం వాడు సహించలేడు నీ రెక్కల విన్యాసాన్ని వాడి గుండె ఓర్వలేదు