Category Archives: కవితలు

ఏదో వెలితి రూపం లేని బాధ

నాటి మేము అమానవీయతకు ఆహుతైన బలిపశువులమై

అక్కా ! అనే పిలుపు అపరిచితమేమీకాదు నాకు

నగరం నడిబొడ్డున కుల కుతంత్రం మరోసారి

ఎదగడానికి ఎందుకురా తొందరా ఎదర బ్రతుకంతా చిందర వందరా అన్నాడో కవి

ఎప్పుడో విన్న పిలుపే ఇప్పుడు ఎదుట నిలబడింది

నువ్వొక మనిషివో – మృగానివో సాడిస్టువో – సైకోవో

నవనాగరిక సమాజంలో యుద్ధం నడుస్తూనే ఉంది

నేనొస్తూ! వసంతాన్ని మూటగట్టి తెస్తాను ప్రేమ పుష్పాన్ని.. పండు వెన్నెల్ని సుగంధ పరిమళాన్ని.. పచ్చదనాన్ని ఎడారిలో నీటి చెలమను.. సప్తవర్ణాల స్వప్నాన్ని తోడ్కొనివస్తాను- – ఇంకా

అది మా నాయనమ్మ అరికట్లమే అందంగా ‘స్కార్ఫ్‌’ అంటున్నారీ అమ్మాయిలు. ముద్దబంతి ముఖాలకు బిగించిన పరదాలు బాండేజీ కట్లల్లోంచి మిటకరించే రెండు గుడ్లు బందిపోటు రాణియో, బందూకు ధారిణియో అనిపిస్తుంది

చీకటికి భయపడి సూర్యుడు ఉదయించడం మానేస్తాడా…? నలుపురంగు పులిమాడని కోయిల పాడటం మానేసిందా…!

నువ్వు రంగురంగుల సీతాకోక చిలుకలా ఆడుతూ పాడుతుండడం వాడు సహించలేడు నీ రెక్కల విన్యాసాన్ని వాడి గుండె ఓర్వలేదు

సినిమా సీరియళ్ళు నా కళ్ళను రక్షణ కవచంలా చేసుకునే కనురెప్ప కొట్టకుండా టి.వి. ముందు వాలిపొయ్యా నా మనస్సులో ఆకర్షణ మొలకలు ఉదయిస్తూ

రే చిన్నా ……… ఎంచేస్తున్నవురా…? గంటలు గంటలు టివి చూస్తున్నవా అదినీ బాల్యాన్ని మింగేస్తుందిరా అదినీ తెలివి తేటల్ని నాశనం చేస్తుంది

నీకు నువ్వే ధైర్యం నీకు నువ్వే సైన్యం ఎవరైనా ఎప్పుడూ వెనకవుండి నడిపించరు తల్లైనా, తండ్రైనా ఎవరైనా… నీకు నువ్వే స్థైర్యం నీకు నువ్వే చైతన్యం ఎవరైనా ఎప్పుడూ మన ముందు వుండి దారి చూపరు అన్నైనా, అక్కైనా ఎవరైనా…. నీకు నువ్వే బలం నీకు నువ్వే బలగం ఎవరైనా ఎప్పుడూ మన పక్కనుండి అడుగు … Continue reading →

లేదు లేదోయమ్మ.. లేదోయమ్మ.. ఇట్లాంటి మాయమ్మలో కానలేదమ్మ అయినోల్లు దూరమైనా… కేసులెన్ని జుట్టుకున్నా…