Category Archives: కవితలు

చిట్టి పొట్టి నా మాటలతో మిమ్ము అలరించాలనుకున్నాను పై చదువులెన్నో చదివి మీ పేరు నిలపాలనుకున్నాను అదృష్టమని భావించాను ఎపుడెప్పుడని నే ఎదురుచూసాను అంతలోనే ఈ అఘాయిత్యమా ఏంటమ్మా నే చేసిన తప్పు

‘అమ్మ అనే మాటతో అలరించును భూగోళం ‘అమ్మ’ పిలుపులోని కమ్మదనం ఆస్వాదించునీ లోకం అమ్మ తోనె జీవితం, అమ్మే మన ఆనందం అమ్మే మన తొలి గురువు. మమతల కోవెల ‘అమ్మే’

స్వచ్ఛమైన సమాజంలో నిద్రించు మానవులు ఇలానే ఉండాలని ఊహించు కనురెప్ప తెరచే లోపల ర్యాలీలు, ధర్నాలు, యుద్ధాలు, అరెస్ట్‌లు నాకు నేనే అదిరి పడ్డా

మనిషి గుండెలోని చీకటి కోవిరాలను చూస్తే నీకెంత కోపమో వెలుగు రేకవై ఉదయించావు పేదగొప్ప, కులము మతము స్త్రీలు పురుషులు, నిచ్చెనమెట్లు ఎన్నెన్ని అసమానతలు…

అమ్మవై బాధ్యతలను పంచుకుంటావు చెల్లివై నీకేమి కావాలో అరచి తెప్పించుకుంటావు చెలివై నీకెవరూ సాటిలేరని అనిపించుకుంటావు అత్తవై కోడలిని శాసిస్తావు ఆడబడచువై వదినను ఆరళ్ళు పెడతావు మరెందుకు నువ్వు మౌనంగా కూర్చుంటావు?

నలుగురితో నారాయణా .. అది సామాజిక బంధం పది మందితో పదరా.. అదే ఆనంద మంత్రం కష్టమొస్తే కళ్ళు సానుభూతికై ఆశగా చూస్తాయి ఇతరుల చల్లని సేద దీర్పును ఆశిస్తాయి సిన్మా కెళ్తే హాలంతా నిండితేనే బావుంటుంది

ఈ తెల్లని కాగితం అందరికి కావాలి కాగితం మాత్రం ఎవ్వరికి కనిపించడం లేదు సిరామరక మాత్రమే కనిపిస్తుంది. అందరికి…

నాకంటు ఉనికినిచ్చి, జీవితానికి వెలుగునిచ్చి నట్టింట సిరినీవని, నన్నెంతో ముద్దు చేస్తు నన్ను నేను తెలుసుకొన, నాకంటు మార్గమిచ్చి

ధైర్యం ఆరిపోతేనే పిరికితనం చీకటి ఆవరిస్తుంది. నమ్మకం చిగుళ్లు రాకపోతేనే

కాకినాడ, కరీంనగర్‌ గుడివాడ, విజయవాడ… ఊరేదైనా వాడేదైనా

నా ఈడు స్నేహితులం నలుగురం కలుసుకుంటే మొదటగా మాట్లాడుకునేది ఆరోగ్యాల గురించే.

ఆమె హృదయంలో ద్రవీకరణ ఎక్కువ ఆలోచనలకు అడ్డంగా బండరాళ్ళు అక్కడక్కడా ఎదురైనా

ఔను మిత్రమా….! నేనిప్పుడు ఆమె నిషిద్ద దుఃఖం గురించే రాస్తున్నాను తరతరాలుగా

జీవితం కట్టుకొయ్యకు కట్టేసినట్టు అనిపించిందంటే కనబడని కట్లను విప్పుకోవడం మొదలెట్టాల్సిందే!! ఎవ్వరూ ఆపకపోయిన నీ దారుల్లో నువ్వెళ్ళలేకపోతున్నా వంటే

– హిమజ అడివి తల్లీబిడ్డల పండుగకు గిరిపుత్రులే పెద్దలు కొండా కోనలే విడిది నెలవులు