Category Archives: కవితలు

 – మారియాన్‌ ఋ్లమ్‌ (డచ్‌ భాష్‌లో) అసీఫా బాను (తెలుగుసేత) స్వేచ్ఛగా ఉన్నానంటే నువ్వు నిశ్శబ్ధంగా ఉండు ఎందుకంటే నాకు చెప్పాల్సిన విషయముంది స్వేచ్ఛగా ఉన్నానంటే నువ్వు కటకటాల వెనుక అప్పుడు మాకు భయపడే అవసరముండదు

– సిహెచ్‌. సుజాత చంకలోని బూటుకాళ్ళ బుడతడిని భుజంపై వేలాడే పుస్తకాల సంచీలని

– రమాసుందరి అది నీకు నాపై పాతేననుకొన్న విజయబావుట నీకది పరస్త్రీ పైట చాటున కూడా

– అల్లూరి గౌరీ లక్ష్మి ఇంకా చిన్న పిల్లవి కావు, మాటకి మాట తప్పు

శ్వాస ఆగిపొదు – డా|| మల్లెమాల వేణుగోపాలరెడ్డి అర్ధరాత్రి ఆడది ఒంటరిగా నగర వీధుల్లో నడవగలిగే, స్వతంత్య్ర

– ఉదయమిత్ర కుటుంబీకులకు జెప్పండి స్నేహితులకు జెప్పండి క్లాసురూముల్లో జెప్పండి

– డా|| జరీనా బేగం కళ కళ్లాడుతూ కలియ తిరుగుతూ ఇంటికే కళ వచ్చినట్లు ఇంటి లోగిలిలో మందారాలే విచ్చుకున్నట్లు

– డా. బండారి సుజాత ఆడువారి మాటలకు అర్థాలు వేరంటు అందమైన జీవితానికి అర్థమే లేదంటు మగవారి చేతులలోనే స్త్రీ జీవితముందంటు

– కోటం చంద్రశేఖర్‌ మానవతే మాయం అత్యంత హేయం కుళ్ళిన చర్య; దారి

– మల్లవరపు విజయ వెన్నెల రాత్రి పండు వెన్నెల రాత్రి కవిత్వమల్లే కవులకు

రమాసుందరి ఉక్కపోత, ఉక్కపోత! మంచుకొండల్లో, ముసిరే చలిలో

వి. ప్రతిమ ఇంకా ఆరని చితిమంటలతో మనం ఒకటో తేదీని వెలిగించుకున్నాం, మనకిదేమీ కొత్తకాదు మూడేళ్ళ ముందు స్వప్నిక మరణంతోనే కదా మనం సంబంరంగా సంవత్సరాన్ని ప్రారంభించుకున్నాం శ్రీలక్ష్మి నుండి నిర్భయదాకా ఒకటా రెండా ఆ తర్వాత మరెన్నో? అలవాటు పడ్డ దు:ఖాలతో మొద్దుబారిపోయిన చర్మాలతో మన చుట్టూ తాకితే తగిలేంత దట్టమైన చీకట్లు మొలుచుకొచ్చినా … Continue reading →

సొన్నాయిల కృష్ణవేణి మనుధర్మ శాస్త్రమో మానవత్వ నిర్మూలనా శాస్త్రమో పేరేదైతే నేం…

బి.కళాగోపాల్‌ దేహంపై లేచిన పుండ్లలా మాతృత్వం చుట్టూ అల్లుకొంటున్న విషవలయాలు!

ఎం. నాగమణి నిర్లక్ష్యం నీ ఇంటిపేరా? లేక నీ ఒంటిపేరా? నిర్లక్ష్యంతోనే నీ జీవితమంతా గడచిపోయింది. నీలో ఉన్న అంతులేని నిర్లక్ష్యపు వైఖరిని వీడవు నువ్వే లోకమని, నువ్వే సర్వస్వమని నీ వెంట వచ్చిన నీ సహచరినీ నిర్లక్ష్యం చేస్తావు శ్రమ జీవుల కష్టాన్ని సైతం పెద్ద మనస్సుతో అర్థం చేసుకున్నావు వారి కోసం పోరాడావు, … Continue reading →

మల్లవరపు విజయ కాలం నవ్వుతున్నది….. నిన్ను చూసి ఎగతాళిగా నవ్వుతున్నది