Category Archives: కవితలు

– డా. బండారి సుజాత ఆడువారి మాటలకు అర్థాలు వేరంటు అందమైన జీవితానికి అర్థమే లేదంటు మగవారి చేతులలోనే స్త్రీ జీవితముందంటు

– కోటం చంద్రశేఖర్‌ మానవతే మాయం అత్యంత హేయం కుళ్ళిన చర్య; దారి

– మల్లవరపు విజయ వెన్నెల రాత్రి పండు వెన్నెల రాత్రి కవిత్వమల్లే కవులకు

రమాసుందరి ఉక్కపోత, ఉక్కపోత! మంచుకొండల్లో, ముసిరే చలిలో

వి. ప్రతిమ ఇంకా ఆరని చితిమంటలతో మనం ఒకటో తేదీని వెలిగించుకున్నాం, మనకిదేమీ కొత్తకాదు మూడేళ్ళ ముందు స్వప్నిక మరణంతోనే కదా మనం సంబంరంగా సంవత్సరాన్ని ప్రారంభించుకున్నాం శ్రీలక్ష్మి నుండి నిర్భయదాకా ఒకటా రెండా ఆ తర్వాత మరెన్నో? అలవాటు పడ్డ దు:ఖాలతో మొద్దుబారిపోయిన చర్మాలతో మన చుట్టూ తాకితే తగిలేంత దట్టమైన చీకట్లు మొలుచుకొచ్చినా … Continue reading →

సొన్నాయిల కృష్ణవేణి మనుధర్మ శాస్త్రమో మానవత్వ నిర్మూలనా శాస్త్రమో పేరేదైతే నేం…

బి.కళాగోపాల్‌ దేహంపై లేచిన పుండ్లలా మాతృత్వం చుట్టూ అల్లుకొంటున్న విషవలయాలు!

ఎం. నాగమణి నిర్లక్ష్యం నీ ఇంటిపేరా? లేక నీ ఒంటిపేరా? నిర్లక్ష్యంతోనే నీ జీవితమంతా గడచిపోయింది. నీలో ఉన్న అంతులేని నిర్లక్ష్యపు వైఖరిని వీడవు నువ్వే లోకమని, నువ్వే సర్వస్వమని నీ వెంట వచ్చిన నీ సహచరినీ నిర్లక్ష్యం చేస్తావు శ్రమ జీవుల కష్టాన్ని సైతం పెద్ద మనస్సుతో అర్థం చేసుకున్నావు వారి కోసం పోరాడావు, … Continue reading →

మల్లవరపు విజయ కాలం నవ్వుతున్నది….. నిన్ను చూసి ఎగతాళిగా నవ్వుతున్నది

బి. కళాగోపాల్‌ పున్నమి చంద్రునిలా ఎదగాలనుకొన్నా జీవితం వెన్నెల పూలై విరియాలని కలలుకన్నా..

డా|| సి. భవానీదేవి నా బొమ్మ నాకెప్పుడూ ఇష్టమే ! కానీ ఎవరో కట్టిన ఫ్రేములో కాదు నా పాట నాకెంతో ఇష్టం ! నా ఆత్మను మేలుకొల్పినప్పుడేగానీ ఎవరో కూర్చిన బాణీలో కాదు ఇన్ని సముద్రాలు దాటినా నిరంతరం వెదుక్కునేది నా కోసమే ! నేను కలలు కంటున్న గమ్యాన్ని నీ మాటల అద్దాల్లో … Continue reading →

బి. కళాగోపాల్‌  మరోసారి సునామీ రాలేదు ప్రకృతి కాళరాత్రిలా విరుచుకపడలేదు.

చివుకుల శ్రీలక్ష్మి ‘స్వ’రక్షిత సృష్టిలో సగభాగాన్నీ ముగ్గురమ్మల మూలపుటమ్మను శుంభనిశుంభులను ఖండించిన దుర్గను నదులన్నింటి స్వరూపాన్ని నగధీర గంభీరను నేను ధరిత్రీమాతను!

శైలజామిత్ర ఎన్నోసార్లు మరణించాక ఇక కోలుకోవడానికేం మిగిలింది?

కొండేపూడి నిర్మల నాన్నలెప్పుడూ ఇంతేనమ్మా అకస్మాత్తుగానే…

డా.జి. భారతి ఏకాంతం పరమానందం అంటారు కానీ ఈ వంటరితనం ఒక చిత్ర హింస