Category Archives: కవితలు

బి. కళాగోపాల్‌ పున్నమి చంద్రునిలా ఎదగాలనుకొన్నా జీవితం వెన్నెల పూలై విరియాలని కలలుకన్నా..

డా|| సి. భవానీదేవి నా బొమ్మ నాకెప్పుడూ ఇష్టమే ! కానీ ఎవరో కట్టిన ఫ్రేములో కాదు నా పాట నాకెంతో ఇష్టం ! నా ఆత్మను మేలుకొల్పినప్పుడేగానీ ఎవరో కూర్చిన బాణీలో కాదు ఇన్ని సముద్రాలు దాటినా నిరంతరం వెదుక్కునేది నా కోసమే ! నేను కలలు కంటున్న గమ్యాన్ని నీ మాటల అద్దాల్లో … Continue reading →

బి. కళాగోపాల్‌  మరోసారి సునామీ రాలేదు ప్రకృతి కాళరాత్రిలా విరుచుకపడలేదు.

చివుకుల శ్రీలక్ష్మి ‘స్వ’రక్షిత సృష్టిలో సగభాగాన్నీ ముగ్గురమ్మల మూలపుటమ్మను శుంభనిశుంభులను ఖండించిన దుర్గను నదులన్నింటి స్వరూపాన్ని నగధీర గంభీరను నేను ధరిత్రీమాతను!

శైలజామిత్ర ఎన్నోసార్లు మరణించాక ఇక కోలుకోవడానికేం మిగిలింది?

కొండేపూడి నిర్మల నాన్నలెప్పుడూ ఇంతేనమ్మా అకస్మాత్తుగానే…

డా.జి. భారతి ఏకాంతం పరమానందం అంటారు కానీ ఈ వంటరితనం ఒక చిత్ర హింస

రేణుక అయోలా వార్త చిన్నదే ”చెత్త కుప్పలో ఆడపిల్ల శవం” నా ప్రతిబింబమే నాకు ఎదురైనట్లు భావన

గిజూభాయి అనువాదం : అత్తలూరి నరసింహారావు ఓ చిన్నమాట! మన మాడు పగిలేట్టు ఎవరో చెప్పేదాకా కొన్ని మనకు అర్థం కావు. అనుభవంలోకి రావు. ”ఓరి నాయనల్లారా! పిల్లల్ని చెయ్యి చేసుకోకండి, తిట్టకండి, బెదిరించకండి, కోప్పడకండి, గదిలో పెట్టి గెడవెయ్య కండి, ఏడిపించకండి, గిల్లకండి, గుద్దకండి, తొడపాశం పెట్టకండి, మొట్టికాయలు వెయ్యకండి” అని మనకు ఎవరు … Continue reading →

ఆచంట హైమావతి కతలలో – కైతలలో పాటల్లో – పద్యాల్లో

రాజీవ నేనొక మహావృక్షాన్ని షష్టిపూర్తి చేసుకున్నా

సి.హెచ్‌.సుజాత అమ్మో! అమ్మాయా? ఛూ! మంత్రం ఖాళీ ఏం! ఎందుకనీ?

సహచరి నాన్నా! నేను నీ ప్రతిరూపాన్ని మాట్లాడుతున్న…

డమాముల గాయత్రి మాతృత్వపు మధురిమలతో…

వై. శ్రీరంగనాయకి అవునూ…

వి. ప్రతిమ ఆమెను నేను ఒంటరిగానూ అప్పుడపుడూ జంటగానూ చూశాను.