Category Archives: కథలు

కొండవీటి సత్యవతి చుట్టూ పచ్చటి పొలాల మధ్య వుంది ఆ వృద్ధాశ్రమం. నాట్లు వేసి నెలరోజులైవుంటుంది. ఏపుగా పెరిగిన చేలు.. గట్ల మీద వరుసగా నాటిన కొబ్బరి చెట్లు. చక్కటి పరిసరాల్లో, హూందాగా నిలిచివున్న ‘జీవన సంధ్య’ ఆశ్రమం.

అరిపిరాల సత్యప్రసాద్‌ ”ఎలా చెప్తే అర్థం అవుతుంది మీకు…” ఈ మాట ఎన్నిసార్లు అన్నానో నాకే గుర్తులేదు. ఎన్నిసార్లు అన్నా ఎలా చెప్తే ఈయనకి అర్థం అవుతుందో నాకు అర్థం కాలేదు. ఎలా చెప్పినా కొన్ని విషయాలు మగవాళ్ళకి అర్థం కావు అంతే.

స్వర్ణ ప్రభాతలక్ష్మి ”అత్తయ్యా ! మీరూ, మామయ్యగారూ కనీసం అమిత్‌ పుట్టినరోజు వరకైనా ఉంటారనుకున్నాను. పైగా మామయ్యగారికి బెర్త్‌ కూడా కన్‌ఫర్మ్‌ కాలేదు కదా!” అప్పటికి నాలుగోసారి ఇదే మాటలు అంది ముక్త. ”నిరంజన్‌ టి.సి. దగ్గరికి వెళ్ళాడుగా! ఎలాగోలా బెర్త్‌ సాధిస్తాడ్లే ! అమిత్‌ పుట్టిన రోజుకి మీరే అక్కడికి వచ్చేయండి.” నవ్వుతూ అన్నాడు … Continue reading →

డా|| మల్లెమాల వేణుగోపాలరెడ్డి ఆకాశం బ్రద్దలౌతున్నట్లు, కొండలు విరిగి పడుతున్నట్లు, ఉరుములు మెరుపులు, మండువేసవిలో వడగళ్లవాన, దగ్గర్లో పిడుగు పడిన శబ్దం. కరెంటు ఆగిపోయింది. అమావాస్య చీకటి.

 తమ్మెర రాధిక ప్రొద్దున్నే ఆటో దిగి లోపలికొస్తున్న మరిది పిల్లల్ని, వాకిలి చిమ్ముతున్న వసుధ చూసింది.

 సామాన్య మా ఇల్లు చాలా బాగుంటుంది. ఇంటి చుట్టూ బాగా ఎత్తుగా, పకడ్బందీగా, అందంగా కట్టిన బండ రాతి గోడలూ, ఇంటి ముందు చక్కటి లానూ, ఇంటి ఆవరణలోనే చిన్ని పళ్ళ తోటా, ఆర్గానిక్‌ కూరగాయల తోట, వాటి మధ్యన రెల్లు కప్పు వేసిన వెదురు గుంజల గుండ్రటి గది ఒకటి.

డా. కల్లూరి శ్యామల ఆ వారమంతా కాలేజీలో డ్రామా ఫెస్టివల్‌ అవుతోందని శారద ప్రతిరోజు లేటుగానే ఇంటికి వెళ్తోంది.

దోర్నాదుల సుబ్బమ్మ మనసెప్పుడూ ఓదార్పును కోరుకుంటుంది. మనసులో బాధల్ని పంచుకోవడానికి మనసున్నవారికోసం నిరీక్షిస్తుంటాం.

కొండవీటి సత్యవతి రాజారావుకి చాలా అలసటగా వుంది. కళ్ళు మూతలు పడిపోతున్నాయి. బలవంతంగా కళ్ళు తెరిచి చుట్టూచూసాడు.

పి. సత్యవతి అందరికీ అన్నీకొన్నాం. అమ్మకే ఏమీకొనలేదు అవును. అమ్మకేం తీసుకెళ్ళాలి? పగడాల దండలా? ముత్యాల సరాలా?

కవిని ”6 గం||లు అవుతోంది. ఏంటి ఇంకా తయారు కాలేదా?” సోఫాలో కూర్చొని నిద్రపోతున్న 7వతరగతి చదువుతున్న కొడుకు శ్రవణ్‌ను చూసి గుమ్మం బయట నుంచే అన్నాడు మోహనరావు.

తమ్మెర రాధిక అదో మహానగరం! అత్యంత ఖరీదైన నగరం. ఊపిరి ఒదలాలన్నా ఊపిరి పీల్చాలన్నా డాలర్ల లెక్కన, యూరోల లెక్కన లెక్క వుంటుంది.

మ. రుక్మిణీ గోపాల్‌ ”బామ్మా, నీ ఫ్రెండు, అనంతరామయ్య గారు పోయారట.”

వి. ప్రతిమ ‘హోరు’మంటూ అసలు గాలి పలికేది ఈ పదమేనా? మరింకోటా?

రత్నాకరం రుక్మిణీదేవి చైతన్యకు పురిటినెప్పులు వస్తున్నాయి. ఆ బాధకు తట్టుకోలేక పెద్దగా అమ్మా… అయ్యా… అంటూ తల్లిదండ్రుల్ని తలుచు కుంటూ ఏడుస్తున్నది.

స్వర్ణప్రభాతలక్ష్మి (భూమిక నిర్వహించిన కథ/వ్యాస రచన పోటీల్లో మూడవ బహుమతి పొందిన కథ) కొంచెం బెరుగ్గా ఆఫీసులో అడుగుపెట్టింది సౌమ్య. నిలబడినచోటు నుండే కళ్ళతో మేనేజర్‌ కాబిన్‌ కోసం వెతుకుతోంది.