Author Archives: భూమిక

నొప్పితో మెలికలు తిరిగిపోతోంది భారతి. కాసేపు కూర్చుంటోంది, కాసేపు ముడుచుకు పడుకుంటోంది, ఇంకాసేపు విరుచుకుని కూలబడుతోంది… నొప్పి భరించలేక ఆయసంతో పాటు గొంతులోంచి బాధతో కూడిన మూలుగు తన్నుకు వస్తోంది. కళ్ళల్లోంచి సన్నగా నీళ్ళు కారుతున్నాయి. తను కూర్చున్న చాప మీద పక్క చిందరవందరగా ఉంది. ఒకపక్క అన్నం తింటూ వదిలేసిన కంచం, సగం నీళ్ళతో … Continue reading →

తిరగేసి మరగేసి ఎన్ని మాట్లాడిన చుట్టూ చేరేది ఒకే మాట. మగవారు భావాత్మకులు కారు, ఆడవారు భావాత్మకులు ఆడవారు ఎమోషనల్గా ఉంటారు, మగారు అంతగా ఎమోషనల్గా ఉండరు.

అందమైన పూలు అందమైన పూలు అపురూపమైన పుష్పాలు కనకము వంటి కనకాంబరాలు జాలువారే జాజులు సొగసైన సంపెంగలు ముద్దొచ్చే ముద్దమందారాలు మనసును దోచే మల్లెలు కవ్వించే కమలములు పరిమళించే పసుపు పువ్వులు, పచ్చని చేమంతులు గుండె దోచే గులాబీలు బంగారు బంతి పువ్వులు, పరిమళాలు వెదజల్లే పూలు ఈ భూమికి అలంకారాలు – ఎ. వైష్ణవి, … Continue reading →

రంగురంగుల పువ్వులు రంగురంగుల పువ్వులు శాంతిని పంచేమల్లెలు సుగంధాల సన్నజాజులు

చెట్టు పచ్చని చెట్లు ప్రగతికి మెట్లు

ఆగస్టు 2025

‘నా వరకు కవిత్వం అంటే నేను జీవించే వున్నాను అనే ఒక ప్రకటన.. జీవితాన్ని కొనసాగించే ఒక ప్రక్రియ అనిపిస్తుంది. కవిత్వం అనేది అంతరాత్మ.. బయట వున్న మనిషికీ లోపల వున్న మనిషికీ సంఘర్షణే కవిత్వం..’