Category Archives: కవితలు

భూమిక వాలంటీర్‌, బతకమ్మకుంట భుక్తి కరువైన వారి నోట మెతుక పాతిపెట్టినా పైకి లేచే ధిక్కారపు మొలక దురాగతాల దునుమాడి దిగంతాల ప్రకటించే పత్రిక – భూమిక

భయం లేదు ఈ పెను చీకటి ముళ్ళ దారినీ దాటి తీరుతాం మనం భయం లేదు నా చేయి పట్టుకో చెరసాలల ఊచల్ని మీటుతూ ఉరికొయ్యలు తెగిపడక తప్పవని

ఆమె – తనను… అడ్డుకుంటున్న అవరోధాల్ని అధిగమించి చుట్టూ పరుచుకున్న సంక్షోభతెరల్ని దాటుకొని అక్షరాల్ని ప్రాణప్రదంగా చూసుకొని… శ్రద్ధగా నేర్చుకుని

చెట్టు కొమ్మలు నరుకుతుంటేనే ఆకులన్నీ దుఃఖంతో గడ్డ కట్టుకుపోయి ముడుచుకుపోయి భూమి కనురెప్పల్లో కాల్వలవుతాయి

దాంపత్య జీవితం మూడే మూడు ముడులతో మొదలైనా అనేకానేక పీఠముళ్ళూ చిక్కుముళ్ళూ పడి కాలకొలమానం హీనాతిహీనంగా ఒకవైపుకే

తప్పు చేస్తే శిక్ష పడడమే గగనమనే రోజుల్లో కానీ అక్కడ చేయని తప్పుకు శిక్ష పడుతుంది కట్టుకున్నవాడు కాలగర్భంలో కలిసిపోయాడని

ఇంకో ఘటన ఉత్తర ప్రదేశ్‌లో తెలంగాణ రాజధాని భాగ్యనగర్‌లో జరిగిన దిశారెడ్డి గాయం పచ్చితనం ఇంకా ఆరనేలేదు పనిదానిపై అత్యాచారం… హత్య

ఓ అమ్మాయీ… పుట్టాక మెత్తటి పక్క మీద నిద్రపుచ్చగలిగే బ్రతుకుల కన్నా ఒక్క చుక్క పాలు ఇవ్వలేని ఎండిన గుండెలున్న

పొద్దన్నా పొడవనీరు కొత్తబిచ్చగాళ్ళు సొల్లువాగుళ్ళకు సిద్ధమై బయల్దేరుతారు ప్రబుద్ధులు రాలిపోతున్న తాళపత్రాల్లోంచి

(భూమిక నిర్వహించిన కథ, కవితల పోటీలో తృతీయ బహుమతి పొందిన కవిత) పుడుతూనే ఆమె నొసటికి దిష్టిచుక్కై తోడొచ్చింది బొట్టు.

ఆకలితో పేగులు అరుస్తున్నా అవమానాలు కురుపులై సలుపుతున్నా అపనిందలు ఈగలై ముసురుతున్నా అవరోధాల ముళ్ళు గీసుకుంటున్నా

నువ్వు ఇప్పుడు మాట్లాడావనుకో అప్పుడు ఎందుకు మాట్లాడలేదు అని అనవచ్చు పోనీ అపుడు మాట్లాడే ఉంటావనుకో, ఇప్పుడు ఎందుకు మాట్లాడలేదు అనవచ్చు.

ఓ కరోనా 2019 లో వచ్చావ్‌ 2020 నీ ముంచావ్‌ ప్రపంచాన్ని గడగడలాడించావ్‌ ఎన్నడూ లేని లాక్‌డౌన్‌ పద్ధతిని తీసుకొచ్చావ్‌

పండగొచ్చి పోగానే అప్పటి వరకూ సీతాకోకల సమూహాలతో హోరెత్తిపోతూ వెలిగిన ఇల్లు ఉన్నట్టుండి చీకటిని కౌగిలించుకుంది

అమ్మా నన్ను కన్నందుకు… నువ్వు అనుభవించిన పురిటినొప్పుల బాధ తెలియదు నాకు… నన్ను పెంచడానికి నువ్వనుభవిస్తున్న

నిన్ను నిన్నుగా తెలుసుకుని సాటి మనిషిగా గుర్తించి నీకు వలచే హృదయం ఉందని అందుకోవాలనే ఆశలున్నాయని కళ్ళనిండుగా కలలున్నాయని