Monthly Archives: March 2019

‘రెప్పపాటు ఈ జీవితం’ అంటే ఇదేనా… నాల్గో తారీకుదాకా కలిసి ఉన్న పిల్ల నాల్గు మాటలైనా చెప్పకుండా ఇలా అర్థాంతరంగా తనది కాని స్టేషన్‌లో హడావిడిగా దిగేసినట్లు బతుకుబండి దిగేసింది.

హేమలత పుట్ల గారూ! మీరిచ్చిన ప్రోత్సాహంతోనే విహంగకి రాయడం ఒక అదృష్టంగా భావించాను. ఆరోగ్యం ఎలా ఉంది దుర్గా అని ఎంతో ఆప్యాయంగా పలకరించేవారు.Take care of your health.

నేను మొదటిసారిగా హేమక్కను 2013లో రాజమండ్రిలో కలిశాను. ఆ సంవత్సరం ఫిబ్రవరి 17, 18 తేదీలలో బొమ్మూరు సాహిత్య పీఠంలో ప్రరవే 3వ రాష్ట్రస్థాయి సదస్సు జరిగింది.

అవి బొమ్మూరులో తెలుగు యూనివర్శిటీ ప్రారంభమైన కొత్త రోజులు. నన్నూ, మా గీతని సెమినార్లకు పిలుస్తుండే వాళ్ళు. కాలేజి మొహం ఎరగని నాకు యూనివర్శిటీకి వెళ్ళడం గొప్ప అద్భుతంగా ఉండేది.

ఆమె ఓ బంగారు తీగ హేమ-లత అవును, ఆయన చెప్పుకున్నట్టుగా ఆమె ఆయన పాలిట ఓ బంగారు తీగ.

నా పేరు పెరుమాళ్ళ రవికుమార్‌. నాది నంధ్యాల. నేను పొట్టి శ్రీరాములు తెలుగు విశ్వవిద్యాలయంలో ఎం.ఏ. చదివే రోజుల్లో మాకు ఎండ్లూరి సుధాకర్‌ గారు ఆచార్యులుగా ఉండేవారు.

మనుషులు శాశ్వతంగా భూమ్మీదే ఉండిపోరని తెలుసు కానీ ఇంత హఠాత్తుగా మాయమైపోతారని అస్సలు అనుకోలేదు. నిన్న హేమ ఇక లేరన్న విషయం తెలిసి మనసు పట్టేసేదాకా…

కాలం తానేంటో ఒక్కసారిగా చూపిస్తుంది… జీవితం అంటే ఇదే… అని చరిచి చెబుతుంది.