Category Archives: కవితలు

గులకరాళ్ళ ఒంపుల్ని భరిస్తూ గలగలమని ప్రవహించేది కొనసేలిన ముళ్ళను తట్టుకొని

ఇది నా ఇల్లే… వీళ్లు నా వాళ్ళే… అయినా నేనొంటరినే ఆ మూడు రోజులు..

ఆరింటిలోపు అలుకు చల్లమని ఎన్ని సార్లు అరవాలి? అరగంటకు తిరిగి వస్తానని ముప్పావుగంటకు కాని రావు..! ‘అంట్ల’ కు ఇంత ఆలస్యమైతే ఎలాగే?

ముక్కుపచ్చలింకా ఆరనే లేదు.. లేత బుగ్గలపై పాల నురగలు తడి తడిగానే.. నిన్నో మొన్నో కళ్లు తెరిచిన పసికూన

దేశం పట్ల నా దేశ పతాకం పట్ల నా దేశ ప్రజల పట్ల

ఎదపూసినపువ్వు ఆత్మీయతను పంచే వెన్నెల ఆకాశంలో మెరిసే తారక

ఆకాశంలో నీలి నక్షత్రాలు పొడుస్తున్నాయి సముద్రాలు ఒక్కసారి ఊపిరి పీల్చుకుంటున్నాయి కొండల్లో గడ్డిపూల దరహాసం

నిలువెల్లా గాయం లా ఆమె ఏమైనా కాలం మారుతుందన్న ఆశ యుగాలుగా నడిపిస్తుంది

నీ రాక కోసం యావత్‌ భూలోకం ఉద్విగ్నభరితంగా కళ్ళు కాయలు చేసుకునే ఎదిరి చూస్తోంది తల్లీ..!

చీకట్లను తొలగించుకుంటూ నాటి, నేటి నడకలను సరిదిద్దుకుంటూ అంది వచ్చిన చేయూతనందుకుంటూ, తనను తాను దిద్దుకొంటోంది ‘‘వనిత’’వెన్నెల దారులకై

(బాలికా దినోత్సవ సందర్భంగా) అమ్మాయి! నువ్విప్పుడు ఆడపిల్లవే కాదు.. ఆకాశంలో ఎగిరే స్వేచ్ఛా విహంగానివి

మరి కాస్త స్వేచ్ఛ మాకుంటే పుట్టక ముందే గిట్టిపొయేలా చేసే మానుష-కర్కశత్వాన్ని కాదని జీవించే అవకాశం మాకు దక్కేది – మా బలగం మరికొంత పెరిగేది!

గడ్డి పువ్వులా దారెంట సాగిపోతూ కోతలైనంక చెదిరిన చేనులా మారిన తన జీవితానికి చింతిస్తూ

ఆడపిల్లల్ని చూడనివ్వండి తలెత్తి కళ్ళెత్తి సూటిగానే చూడనివ్వండి తాత… తండ్రి… భర్త… కొడుకు కళ్ళతో కాదు

అరకు లోయలో వికసిస్తున్న ఆ గడ్డి పూల సొగసుకు వెన్నెల దివిటీలు వెలిగిస్తుంది