Category Archives: కవితలు

అమ్మా…!!! నా చిన్నప్పుడు… అల్లరి చేస్తుంటే…

కనురెప్పల నడుమ కదులుతున్న నీడలేవో నిజాల్ని మోస్తున్నాయి!

వధకే వ్యధ చెందకపోతే రాజ్యం బండబారినట్లేగా అందరూ మరొకరిని నడిపితే తమకు తాము ఎలా నడుస్తారు?

నీ కోసం కనులనిండా ఆందోళనతో కలవరపడే అంతరంగంతో తపిస్తూ…

వాళ్ళప్పుడప్పుడూ వచ్చి పోతూ ఉంటారు

అమాయకంగా కడుపాకలి తీర్చాలని ఆరాటపడే అమ్మకేం తెలుసు?

ఆడిస్తే ఆడాను ఆటబొమ్మలా నేర్పించిన మాటల్నే పలికాను చిలుకలా

పాపలూ కనుపాపలూ క్షేమమా. పువ్వంటి తల్లిఒడిలో

మౌనం ఒక ఆయుధమై ప్రశ్నిస్తుంది

నేను మణిపురికి వెళ్ళినప్పుడల్లా ఆమె స్ఫూర్తిని అనుభూతి చెందేవాడ్ని,

నేను పోరాడుతున్నాను

ఆడపిల్లవని లోకమున్నదని స్వేచ్ఛహక్కుని వదిలేశావే…

మల్లన్నసాగర్‌ వద్దు మా ఊరే ముద్దంటు కంటికి, మంటికి ఏడుస్తూ వచ్చే కష్టాన్ని ఆపమంటు

……. ఆమెని అందరూ ఆడపిల్లంటారు, ఆమె ఆడపిల్ల కాదు….

బాలలారా! బాలికలారా! విద్యాబుద్ధులు నేర్పినా!

అమ్మా.. శక్తిమాన్‌..! నువ్వు కన్ను మూసినందుకు