Category Archives: కవితలు

ప(మ)గవాడు పుట్టిన వెంటనే చక్కగా ఉన్నానని,

ఇన్ని ఏళ్ళ తర్వాత మరలా అతని చూపుల్లో కొత్తదనం ఆ చూపులు కొత్తగా చూస్తున్నాయి

మన మధ్య తిరుగాడే బహుముఖ రూపాలతో వ్యాఘ్రాలు

అనాలోచితంగా ఉన్నప్పుడు ఎప్పుడు చొరబడ్డావో తెలియదు

అంతస్థులు పెరుగుతున్నాయి అద్దాల కిటికీలు…

నాకు వెలుతురూ చీకటీ ఒక్కటే చీకటి చెడ్డదని

ముళ్లలాంటి కాలంలో జీవితం అన్యాక్రాంతమై పోయినాక మొద్దువారిన మొండి బతుకుల నేపథ్యంలో…

యెవరెవరో.. ఏమేమో… చెప్తూనే ఉన్నారు..

రోహితా… రోహితా – మిత్ర రోహితా రోహితాని అమ్మ నిన్ను పిలిచెనా నవమోహన రూపాన్ని దేశం పరిగాంచెనా ఏ వెలివాడల రూపమూ ఎవడార్పలేని దీపమూ ఏ మనువాదుల శాపమూ ఏ కులనీతి కూపమూ రోహితా రోహితా నువు తిరుగరాయి ఈ చరితా ||రోహితా||

అక్షరాలకు ఆయువు పోసిన మా అమ్మ – కత్తి పద్మారావు చీకటి విరబూస్తుంది కనురెప్పలు మూస్తే స్మతి ప్రపంచం కదులాడుతోంది అమ్మ నడిపిస్తున్నట్టే ఉంది

”పేరు” – ఎస్‌. కాశింబి వెన్నెలలా పుట్టి…వన్నెలతో అలరిస్తావు పువ్వులా పెరుగుతూ…నవ్వులు పండిస్తావు మమతలతో పెనవేసి…మాటలతో మురిపిస్తావు మల్లెలా ఇల్లంతా…అనుక్షణం గుబాళిస్తావు!

మహిళ – యం. శాంతిరావు మహిళా ఓ మహిళా! మహిలోని మణిపూసా మహిలోని ఆణిముత్యానివా? సృష్టికర్తా బ్రహ్మా బిడ్డకు జన్మనిచ్చిన అమ్మా

గురివింద గీతలు – తాటిశెట్టి రాజు మహిళా దినోత్సవ కవితకేముందిలే సారూ…!

పుట్టగానే శిశువు అని బలిపశువును చేసారు …

మనం సత్యమేదో తెల్సుకోవాలి అది బ్రతుకులో ఉందో

నస్త్రీ స్వాతంత్య్ర మర్హతీ ఎంత గుట్టుగా అమలు జరుగుతోందో