Category Archives: సంపాదకీయం

ఇద్దరు మిత్రులు పొలం గట్లమీద మాట్లాడుకుంటూ నడుస్తున్నారు. అటూ ఇటూ పచ్చటి పంట పొలాలు. కళ్ళకి ఎంతో ఇంపుగా కనబడుతున్నాయి.

ఈ మాట వినబడని ఇల్లుంటుందా? కొన్ని కుటుంబాల్లో సున్నితంగా వినబడితే మరి కొన్ని కుటుంబాల్లో గద్దింపులాగా వినబడుతుంది. వంట చేయడం, వడ్డించడం ఆడవాళ్ళే చెయ్యాలనే ధ్వని ఈ వాక్యంలో వినబడుతుంది. ఇందులో కొత్త ఏముంది? తరాలుగా

‘‘అప్పుల్జేసి నా మొగుడు ఉరేసుకుని సచ్చాడు. ముగ్గురు పిల్లల్తో నేను రోడ్డున పడ్డాను. పోలీసోడు వచ్చి ఏమంటడు. నీతో కొట్లాడి, నువ్వు తిడితే సచ్చాడట కదా! నేను వలవలా ఏడుస్తుంటే పక్కింటోళ్ళని ఎంక్వయిరీ చేస్తడు. ఈమె మంచిదేనా, మొగుడిని తిట్టి

గత కొన్నిరోజులుగా యావత్తు దేశంతో పాటు నన్నూ కుదిపేసిన రెండు సంఘటనలు తలచుకున్నప్పుడల్లా దుఃఖం పొంగివస్తోంది. దుఃఖం తర్వాత పట్టలేని కోపం. కోపాన్ని తీర్చుకునే సాధనం లేక ఒక నిస్సహాయత, ఆక్రోశం మనసంతా కమ్ముకుని నిలవనీయకుండా చేస్తున్న

ఇటీవల యూనిసెఫ్‌ హైదరాబాద్‌లో ఒక మీటింగ్‌ నిర్వహించింది. ‘‘ఆరోగ్యం`పోషకాహారం`తల్లిపాలు’’ అంశాల మీద ఈ సమావేశం జరిగింది. తల్లిపాలు అంశాల మీద ఎక్కువ ఫోకస్‌తో వక్తలందరూ మాట్లాడారు.

సెక్స్‌ వర్క్‌… సెక్స్‌ వర్కర్‌… పునరావాసం!! (ఇటీవల సుప్రీమ్‌ కోర్టు ఇచ్చిన తీర్పు నేపధ్యంలో) ఈ మధ్య కొన్ని ఆలోచనలు నన్ను తీవ్రంగా కలవరపెడుతున్నాయి. ప్రపంచం మొత్తంమీద అతి పురాతనమైన వ్యవస్థ వ్యభిచారం. వ్యభిచారం చుట్టూ అల్లుకుని ఉన్న భావజాలం, అందులో చిక్కుకున్న మహిళల జీవితాలు ఈ మధ్య చాలా దగ్గరగా చూడగలిగిన అవకాశాలు దొరికాయి. … Continue reading →

ఉగాది వెళ్ళిపోయిన పది రోజులకి తీరిగ్గా ఇంటి ముందున్న వేపచెట్టు గుబురుల్లో కూర్చుని గొంతు విప్పిన కోయిలను చూసి హమ్మయ్య! కోయిల పాట వినబడిరది. ఈ సంవత్సరానికి మొదటి కోయిల పాట. కోయిల వాలిన వేపచెట్టు కొత్త చిగుళ్ళు, మెరుస్తున్న కొత్త ఆకులు, గుత్తులు గుత్తులుగా తెల్లటి పూతతో కళకళలాడుతోంది.

రాజమండ్రికి వెళ్ళింది ఆఫీస్‌ పనిమీద ఒకరోజు ఆఫీస్‌కి, ఒకరోజు నాకు. రంపచోడవరం, చిలకమామిడి, మారేడుమిల్లి, గుడిస. ఒక్కరోజు ప్రోగ్రాంలో ఇన్నింటిని ఇరికించాను.

నిజాం రాజరికంలో… కరుడుగట్టిన భూస్వామ్య వ్యవస్థ తెలంగాణాని అతలాకుతలం చేస్తూ… గ్రామాలకు గ్రామాలే వెట్టి చాకిరీతో విలవిల్లాడుతోన్న సమయాన దానికి వ్యతిరేకంగా కమ్యూనిస్టు కార్యకర్తలు చట్టపరంగా ఎన్నో సభలూ సమావేశాలూ నిర్వహిస్తూ తమ పోరాటాలను ఉధృతం చేశారు.

నేను డిగ్రీలో ఉన్నప్పుడు మా చరిత్ర అధ్యాపకురాలు వసంత గారు నాకు ఇంగ్లీషు పుస్తకాలు చదవడం అలవాటు చేశారు. డిగ్రీలో స్పెషల్‌ ఇంగ్లీషు ఒక సబ్జక్టుగా ఉండడం వల్ల కూడా ఇంగ్లీషు నవలలు చదివే అవకాశం దొరికింది. ఇంగ్లీషు చదవడం నేర్చుకున్నాను కానీ

సావిత్రీబాయి ఫూలే… భారతదేశ స్త్రీలు నిత్యం తలచుకోవాల్సిన పేరు. కానీ, పురుషాధిక్య సమాజంలో బతుకుతున్నాం కదా! సంస్కర్తలంటే మనకు పురుషులే గుర్తొస్తారు. రాజారామ్మోహన్‌ రాయ్‌, కందుకూరి వీరేశలింగం వగైరాలు గుర్తొస్తారు కానీ సావిత్రీబాయి,

నవంబరు 25 నుండి డిసెంబరు 10 వరకు స్త్రీలపరంగా ప్రపంచవ్యాప్తంగా ఎన్నో భిన్నమైన కార్యక్రమాలు జరుగుతాయి. చాలా సంవత్సరాలుగా ఇవి జరుగుతున్నాయి. స్త్రీల మీద అమలవుతున్న హింసకు వ్యతిరేకంగా నవంబరు 25ని ‘వయొలెన్స్‌ అగైనెస్ట్‌ ఉమెన్‌’ డే

‘‘ఇంటి పనులు ఎవరు చెయ్యాలి’’ వంటి ప్రశ్నలకు జవాబుగా కమలా భాసిన్‌ సహజ శైలిలో ఇంకో ప్రశ్న సంధించేది, ‘‘ఇంటి పనులు చేయడానికి గర్భసంచి అవసరమా?’’ మహిళల ఉనికితో ముడిపడున్న సంప్రదాయాల ఉచ్చుతాళ్ళను తెంచి వారిని

ఒక తండ్రి తన కూతురిని అడిగాడు చదువుకోవాలా? నువ్వెందుకు చదువుకోవాలి? నాకు చదువుకునే కొడుకులు ఉన్నారు అమ్మాయివి నీకు చదువెందుకు?

అమ్మాయిలు గాలులలాగ తయారవుతారు తడబడకుండా వీచడమే గాలుల ఆనందం తమను నిష్కారణంగా అడ్డుకుంటే ఆ గాలులు ఒప్పుకోవు

జయశ్రీ గత మూడు దశాబ్దాలుగా ఆంధ్రప్రదేశ్‌లో హక్కుల ఉద్యమంలో పని చేస్తున్నారు. ఆంధ్రప్రదేశ్‌లోని వెనకబడిన రాయలసీమ ప్రాంతంలో జయశ్రీది కంగు కంగున మోగే ఒక ధిక్కార స్వరం. ఒకవైపు అధికారులతో నిర్భయంగా, నిర్మొహమాటంగా మాట్లాడుతూ మరోవైపు బాధాతప్తులకు అండగా నిల్చే జయశ్రీది కడప జిల్లాలో ఒక బలమైన గొంతు.