Category Archives: కవితలు

చాకిరీ చేసుకుంటే తప్ప పొట్ట గడవని అమ్మాయి… పాపం ఏమిటా రసపైత్యపు చూపులు?

(మణిపూర్‌లో మహిళలను నగ్నంగా ఊరేగించిన దుర్ఘటనకు నిరసనగా) ` ఆడదాన్ని వివస్త్రను చేసి అవమానించామని సంబరపడతారు వాళ్ళు.

పల్లె పల్లెలో రైతన్న పారిపోయే వెందుకన్న పల్లెలేమో వద్దంటున్నాయ ఓ రైతన్నా

ప్రపంచమంతా సుందర ప్రకృతి అందాలు విరజిమ్ముతుంటే, ఆమె మాత్రం కీకారణ్యంలాంటి గది కిటికీలోంచే బేలగా నిష్కాంతిని చూస్తుంది.

కాళ్ళ పసుపు పారాణి ఆరని నా అతివను వదిలి, కుంకుమపూలు పూసే మంచు పొలాలకి, పయనమయ్యాను దేశ రక్షణకై!

పసి మొగ్గలను విరిసీ విరియక మునుపే నిర్దాక్షిణ్యంగా నలిపి మసి చేస్తున్నావే నీకు నాన్న అనిపించుకునే అర్హత ఉందా?

నీ ఇష్టం ఉన్న బట్టలు వేసుకో, కాని ఈ బట్టలు వేసుకుంటేనే నీకు బాగుంటది, అందంగా కనిపిస్తావ్‌… ఆ తర్వాత అంతా నీ ఇష్టం.

ఆడదాన్ని వివస్త్రను చేసి అవమానించామని

ఏగిలివారక ముందే శుద్ధి కార్యక్రమం మొదలు

ఎవరు చూసారురా ఆడవారిని సమానంగా? తండ్రి చూసాడా? తల్లి చూసిందా? అన్న చూసాడా? ఎవరు చూసారురా ఆడవారిని సమానంగా? మేనమామ చూసాడాÑ మేనత్త చూసిందా? తాతయ్య చూసాడా? అమ్మమ్మ చూసిందాÑ నానమ్మ చూసిందా?

నిత్యం నిప్పు రాజేసి వండి వడ్డించే వంటింటికే నిప్పంటించాలనే ఆలోచన కుటుంబ వ్యవస్థనే కూల్చేస్తుంది!

ఎక్కడా… సొంతంగా నిలబడలేని వానికే ఎక్కువ ఆరాటం…

ఆధునిక అమ్మాయీ! ఒక్కసారి నీ బలమెంతో దృష్టి సారించుకో కర్కోటక రక్కసి మూకల నుంచి

నేను ముఖమైనా కడగలేదు, పాచిముఖంతోనే పరమాన్నం వండిపెడితే చెమట చుక్కల కంపులోనే ఘుమఘుమల వాసనలు పుట్టించిన

వెలకట్టలేని త్యాగాలు, ఎల్లలు లేని ప్రేమలు, కొదవ లేని జాలి,

కృతజ్ఞతలు మీరు మాతో చేయించిన నగ్నకవాతుకి కృతజ్ఞతలు మమ్మల్ని మీరు నగ్నంగా మాత్రమే