Category Archives: కవితలు

ఆమెది అన్నదమ్ముల్లా ఆస్థుల్ని పంచుకునే వారసత్వం కాదు అనురాగాన్ని, ఆత్మీయతను

కొన్ని జ్ఞాపకాల్ని లాలిస్తూ కూర్చుంటాను అనుభవించిన క్షణాలన్నీ పువ్వులై

నీ గర్భాన కొన్ని నెలలున్నాను నీ వంతు ఆహారం తిన్నాను

నేనే ప్రశ్నల పొదిని ప్రశ్నల్లోంచి జవాబులు

హృదయమెంత సున్నితం నేస్తం! అందుకే భగవంతుడు దాన్ని

బర్మా హింస అది చూసి

పల్లెను విడిచి అమ్మ రాదు పట్నం విడిచి వీడు పోడు.

లోపల కామిస్తూ బయటకు ప్రేమిస్తున్నానని

జీవితం నెమ్మదిగా దుఃఖిస్తూ కరుగుతుంది పరీక్షించడానికి ఏమీ ఉండదందులో

ఇప్పుడీ బావిలోకి చేతాడు వేయడానికెవరూ లేరు

మనిషికి ఉందా మానవత్వం ఏమిటి నేస్తం నీ నిర్లిప్తత నిందలా ఉందే

వానంటే తడిసిన మనసు పుట్టలోంచి

అంబేద్కర్‌ ఒక సమర భేరి అణగారిన జాతి కోసం

నువ్వు నేను ఒకే ఇంట్లోవాళ్ళం నువ్వు పుడితే… ఆహా అనేవాళ్ళు

ఏముంది మనకి మనదీ అని గర్వంగా చెప్పుకోవడానికి ఆకాశంలో సగమని అనుకోవడమే కానీ

ఆ వీథి ఎప్పుడో నిశ్శబ్దాన్ని కౌగలించుకుంది