Category Archives: ఇంటర్‌వ్యూలు

నెలన్నర వయసులోనే పోలియో సోకడంతో ఆమె ఇక ఎప్పటికీ నడవలేదన్నారంతా. శాశ్వత అంగవైకల్యం సంక్రమించడంతో ఆమె భవిష్యత్తంతా శూన్యమేనని ఆమె తల్లిదండ్రులు తల్లడిల్లిపోయారు. అయినా సరే, ఆత్మవిశ్వాసంతో అంగవైకల్యాన్ని ఓడిరచారు.

ఉత్తరాంధ్ర నుంచి కవిత్వం-కథ నిలకడగా రాస్తూ వస్తున్న నేటి రచయిత్రులలో పద్మావతి రాంభక్త ఒకరు. రచనకు వచ్చే ఫలితకంటే అందుకు జరిగే కృషిలో ఆనందాన్ని వెతుక్కోవడంకూడా ఒక సృజనగానే భావిస్తున్న పద్మావతిగారితో జరిపిన సాహిత్య అంతరంగ సంభాషణలే ఈ ముఖాముఖి…

ముకుంద మాల మన్నెం. తెలంగాణలోని ట్రాన్స్‌జెండర్‌ కమ్యూనిటీకి ‘‘మాలా ఆంటీ’’. ఈవిడతో మాట్లాడుతూ ఉన్నంతసేపు మాక్సిమ్‌ గోర్కీ నవల ‘‘అమ్మ’’లో అమ్మ పాత్రలోని కొన్ని కోణాలు మనకు కనబడతాయి. ఒక సాధారణ మధ్య తరగతికి చెందిన మహిళ, తన బిడ్డ కోసం ఎలా అవరోధాలని అధిగమిస్తూ తన

సారూప్య అంతరంగాలు: ఆగస్టు 27 నంబూరి పరిపూర్ణగారి 92వ పుట్టినరోజు ప్రత్యేక సంచిక ఆవిష్కరణ మట్టిలో ఉండి, నీటిని పీల్చి, సూర్యకాంతిని అందుకునే విత్తనం… మట్టిగా మారిపోతుందా? పోనీ నీటిగా? మరి కాంతిగా మారిపోతుందా? దేనిగానూ మారదు. ఈ మూడిరటి సారాన్ని గ్రహించి, ‘తనదైన’ మొక్క పదార్ధంగా మార్చుకుని మొలకెత్తుతుంది.

ఒక నెలలో ఏడు కథలతో సాహితీ లోకంలోకి దూసుకొచ్చిన నవకెరటం మానస ఎండ్లూరి. తాను చదివిన సాహిత్యంలో తను కనిపించకపోవడం ఆమెను కలం అందుకునేలా చేసింది. తెలుగు సాహిత్యంలో తన సమూహ జీవితానికి చోటు కల్పించింది. ఆ జీవితాల కథల సమాహారం ‘మిళింద’. తాను చెప్పాలనుకున్న విషయం స్పష్టంగా, సూటిగా చెప్పే మానస

చెరువ భానుజ అనంతపురం జిల్లా నల్లమాడ మండలం చారుమల్లి గ్రామంలో జన్మించారు. ఆమెకు ఒక తమ్ముడు ఉన్నారు. భానుజ తను జన్మించిన గ్రామంలో నాల్గవ తరగతి వరకు చదివిన తర్వాత ఆమె చదువు దృష్ట్యా కదిరి దగ్గర్లోని పుట్టాడుల గ్రామానికి

చావడి పక్కనున్న చింత చెట్టుకి ఊయలలా మారి నన్ను లాలించిన ముద్ద మందార పూల

జ్వలిత 1. జ్వలిత: కేంద్ర సాహిత్య అకాడమీ యువ పురస్కారం పొందిక మీకు ముందుగా శుభాకాంక్షలు. ఈ పురస్కారం పొందిన సందర్భంగా మీరు ఎలా ఫీలవుతున్నారు? మానస ఎండ్లూరి: ఈ పురస్కారం పొందినందుకు నేను చాలా ఆనందంగా ఫీలవుతున్నాను.

ఢల్లీి సరిహద్దులోని టిక్రీ వద్ద బలమైన ప్రతిఘటనోద్యమాన్ని నిర్వహిస్తున్న రైతు నాయకురాలు హరీందర్‌ కౌర్‌ గురించి తెలుసుకుందాం. హరీందర్‌ కౌర్‌ మరో పేరు ‘బిందు’. ‘భారతీయ కిసాన్‌ యూనియన్‌ ఏక్తా ఉగ్రహాన్‌’ (మరో పేరు ‘సుబాఆగు’) యూనియన్‌లో

  అప్పాజోశ్యుల, విష్ణుభొట్ల అవార్డు అందుకున్న సందర్భంగా కె. వరలక్ష్మిగారితో చంద్రలత జరిపిన ఇంటర్వ్యూ భూమిక పాఠకుల కోసం. – ఎడిటర్‌

  పింజ్రాతోడ్‌ – విద్యార్థినులని సంకెళ్ళలో పెట్టి ఉంచటానికి హాస్టళ్ళు అవలంబిస్తున్న తిరోగమన నియమ నిబంధనలకు వ్యతిరేకంగా ఢిల్లీలో వివిధ కళాశాలల్లోని మహిళా విద్యార్థినులు చేస్తున్న ఉద్యమం. వీరు యువతులని పితృస్వామిక

నేను పల్లెటూర్లో పుట్టాను. మాది సంప్రదాయమైన సమిష్టి కుటుంబం. మా నాన్నగారే అన్నీ చూసుకునేవాళ్ళు. ఆయనొక్కరు సంపాదిస్తే ఇరవై మందిమి తినేవాళ్ళం. నేను పెద్దయ్యేసరికి మా ఊరికి హైస్కూల్‌ వచ్చింది. నా చదువు హైస్కూల్‌తోనే

  మీ బాల్యం, మీరు పెరిగిన వాతావరణం, అప్పటి మీ అనుభవాల గురించి చెప్పండి. ఇది ఒక సుదీర్ఘమైన కథ. అందుకే భయపడ్డాను ముందుగా. నేను పుట్టి పెరిగిందంతా సికింద్రాబాద్‌ ప్రాంతంలోనే. నా స్కూలింగ్‌ కూడా ఇక్కడే. చిన్నప్పటి నుండి నాకు

  మీ బాల్యం, మీరు పెరిగిన వాతావరణం గురించి చెప్పండి. నా బాల్యం అంతా చాలా ఉల్లాసంగా గడిచింది. నిజానికి నేను పెరిగిన వాతావరణం చాలా ఆసక్తికరమైన అనుభవం అని నేననుకుంటాను.

  మీ బాల్యం ఎక్కడ, ఎలా గడిచింది? నేను రాజోలు (తూర్పుగోదావరి జిల్లా) హైస్కూల్లో చదువుకున్నాను. రాజోలు మా తాతయ్య (అమ్మ తండ్రి) గారి ఊరు. మా తాతయ్య గొల్ల చంద్రయ్యగారు (1888 – 1971) ఆ ఊళ్లో మాల మాదిగ కుటుంబాలన్నింటికీ పెద్దగా వ్యవహరించేవారు.

  మీ బాల్యం గురించి… నేనొక సాహిత్య వాతావరణం లేని కుటుంబంలో పుట్టాను. మాది వ్యవసాయ కుటుంబం. నల్లగొండ జిల్లా నుంచి వచ్చాను. కమ్యూనిస్టు పార్టీకి పెట్టింది పేరు అప్పుడు. మాది ఆకారం గ్రామం, నకిరేకల్‌కి దగ్గరగా ఉంటుంది.