Category Archives: కవితలు

– రేణుక అయోల చీకటి గుట్టుగా సరదాగా హాయిగా వుంటుంది వెలుతురు రానంతవరకూ.. చీకటి పరదాలు దింపుకొని

ప్రపంచీకరణకు వ్యతిరేకంగా లైంగిక హింసకు నిరసనగా గళాలనెత్తి పస్రంగాలు చేసి రంజింపచేసే రచయితుల్రు

తెల్ల మబ్బుల గొడుగులు పట్టుకొని కాపలా కాసే భటుల్లా బారులు తీరిన ఆకుపచ్చని కొండలు, సువిశాలంగా పరుచుకున్న గోదావరిపై

వెన్నెలకు రూపొచ్చింది సౌందర్యం నడిచొచ్చింది మనసుకు వయసొచ్చింది వయసుకు మనసు ఊపిచ్చింది

చేపలకోసం సత్యవతి వెంట నదికెళ్ళానా చేపలబదులుగా బుట్టలో నా బాల్యం!

పవ్రాహ అంతర్గత చలనాన్ని అనుసంధానించుకుని నదిని

ఎగిసిపడే భావాల్ని, బాధల్ని కుదిపి కుదిపి గుప్పెడు గోతాంలో కట్టేస్తే