Category Archives: కవితలు

– ఎన్‌. అరుణ నీకో తెల్లకాగితాన్ని పోస్టు చేస్తాను. అక్షరాలు మలినమౌతున్నాయి వాక్యవిన్యాసాల్లో భావాలు పులుముడైపోతున్నాయి

– శ్రీవాణి వాగ్దేవి గులాబీపూవులారా! మీ మృదుమంజులదళములకు పదును పెట్టుకోండి! లేకుంటే, దుర్మార్గం, దౌర్జన్యం

– అంజనా బక్షీ (అనువాదం : శాంతసుందరి) చిట్టిపాపా నెమ్మదిగా మాట్లాడు ఊరికే అటూ ఇటూ తిరగద్దు అంట్లుతోమి, ఇల్లు శుభం చెయ్యి త్వరగా!

– నాంపల్లి సుజాత అయ్యో! అగ్గిపుల్ల అంటితేనే విలవిల్లాడుతామే | వృద్ధ దంపతుల సజీవదహనం ఎంత దారుణం

– ఎ. విద్యాసాగర్‌ ఏటికేడు బతుకు గోడు ఏళ్ళకొద్ది బతకుబీడు ఎన్ని బాధలమ్మ తల్లీ ఎంత వేదనమ్మ తల్లీ!

– ఉదయమిత్ర “నిన్ను చూడ్డానికి వొస్తున్నారే!” అంటే చాలు తెగ గాబరపడిపోయి అద్దంముందు వయసును సరిచేసుకుని ఉబికి వొచ్చే ప్రశ్నల్ని పంటికిందతొక్కిపట్టి

– శైలజామిత్ర అమ్మాయి పుడితే ఆడపిల్ల అంటారు పుట్టిననాడే ఆ పేరులో ఒక ప్రశ్నే.., యుక్త వయసును జాగత్త్రంటూ దాచిపెడతారు పప్రంచాన్ని చూడనీయక ఆ వయసంతా ఒక ప్రశ్నే…,

నిర్మలా ఠాకూర్‌ (హిందీ కవిత) తెలుగు సేత : నిర్మలానంద సోదరా! ఇది నేటి పప్రంచం పట్టపగలే ఇక్కడ బాహాటంగా రోడ్డుమీద, నాలుగు రోడ్ల జంక్షనులో బస్సులో టైయిన్‌లో ఇంట్లో సయితం రక్షణ లేని స్థితిలో వుంది సీత

– వత్సల రా! నేస్తం రా! నీకిదే నా తుది ఆహ్వానం-

పుప్పొడి చిట్లి ఒక్కసారిగా వెదజల్లిన పసుపు చినుకుల్లా చిరునవ్వుల కేరింతలతో

– దోర్నాదుల సుబ్బమ్మ ప్రవాహమై దొర్లుతూ ఉంది ఒక్కో జ్ఞాపకం ఒక్కోచోట ఒకే గాయం… ఒకే హృదయం గాయాలు అనేక మయినా లేపనం ఒకటే అయినట్లు మనసు మాతం ఒంటరిదే… పాటలూ లేవూ… పల్లవుల ఆత్మఘోషాలేదు పువ్వులూ లేవు… పూల సుగంధాలు అంతకంటే లేవు

– జి. విజయలక్ష్మి కుక్క గొడుగు కింద కూర్చొని చకవ్రర్తులమనుకుంటే కుమ్మరి చక్రం చూసి భూ చకమ్రనుకుంటే ఎలా? యుద్ధం వేరు జీవితం వేరు కాదు జీవితం యుద్ధం చేయడానికి యుద్ధం జీవించటానికి

– పాతూరి అన్నపూర్ణ గృహ హింసకు వ్యతిరేకంగా చట్టం వచ్చి నా అస్తిత్వానికి కొత్త రెక్కలు తొడిగింది ఇన్నేళ్ళ కన్నీళ్ళ సముదాల్రకి ఓ కాంతి రేఖను చూపించింది ఎప్పుడూ సాలెపురుగు బత్రుకే నాది పడుతున్న కొద్దీ ఎగబాక్రడం పాకుడు మెట్లపై జారే అడుగులు పడకూడదని పోరాటం

– కొత్త పద్మావతి నా చిట్టి తల్లీ! నువ్వు నేను కలిసి ఒక పప్రంచాన్ని నిర్మించుకొన్నాం మన మాటల్లో మన పప్రంచాన్ని నిర్మించుకొన్నాం నీకు నేను, నాకు నీవు ఒకరికొకరం ఒకే భాషలో ఒకే పప్రంచాన్ని నిర్మించుకొన్నాం

– బి. బాలాదేవి సింధూరపు ఎరుపూ నీలాకాశాన్నావరించిన నీలమూ ఎరగ్రులాబీ ఎరుపు దనమూ పచ్చని ఆకుల పచ్చదనమూ నీ పెదవుల తాకిడిని గుర్తుకు తెస్తాయి నాలో!